ἀφετέον
ἀφετέον, one must dismiss
ἀφετ-έον,
- one must dismiss, τὴν σκέψιν, τὸ νῦν λεχθέν, etc., Pl. R. 376d, Phdr. 260a, al.
- 2 ἀφετέος, έα, έον, to be let go, dismissed, Id. Euthphr. 15d, Phld. Mus. p.89 K.
hay que abandonar o descartar
τὸ νῦν λεχθέν
τὰ νῦν
τίνας τῶν φθόγγων
τὴν ὑπόθεσιν