ἀφετήριος
ἀφετήριος, for letting go
- for letting go, ἀ. ὄργανα engines for throwing stones, etc., J. BJ 3.5.2, cf. 5.6.3.
- 2 ἀφετηρία (sc. γραμμή), ἡ, starting-point of a race, CIG 2758iii D 7 (Aphrodisias), Sch. Ar. Eq. 1156: hence ἀ. Διόσκουροι, whose statues adorned the race-course, Paus. 3.14.7; ἀ. ἕρμα AP 9.319 (Philox.): metaph., ἀφετήριον πρὸς μάθησιν S.E. M. 1.41; ἀ. ἡ ῥητορική Phld. Rh. 1.223 S.
- 3 ἀφετηρία· ἀρχή, ἡγεμονία, Hsch.
- 4 ἀφετήριον (sc. πλοίων), τό, outlet of a harbour, Str. 11.2.4.
- 5 gate of a sluice, PLond. 3.1177.291 (ii A.D.).
I
1 concr. disparador, de lanzamiento
ἀφετήριον ὄργανον
catapultaμηχαναί
2 en las carreras propio de la salida, de salida
ἀφετήριοι Διόσκουροι
estatuas de los Dioscuros situadas en la salidaἕρμα
II subst. ἡ ἀ.
1 salida en las carreras CIG 2758 III D.7 (Afrodisias, imper.), Sch.Ar.Eq.1159.
2 cauce, canal, PLond.1177.291 (II d.C.), POxy.2146.6 (III d.C.), Hippol.Haer.5.21.10.
3 inicio del debate, Mac.Mgn.Apocr.3.23
•
ἀφετηρία· ἀρχή, ἡγεμονία
III subst. τὸ ἀ. punto de partida pred.
(Εὐφράτην) ἀφετήριον εἰς τὴν βασιλέως γῆν
• esp. punto de partida o base de expediciones navales
ἄριστον δ' ἀφετήριον τοῦτο τὸ χωρίον ἐστὶν ἐπὶ τὰς ... νήσους
• fig. punto de partida, inicio
τῶν τέχνων εἶναι ... ἀ. τὴν ῥητορικήν
(γραμματική) οἷον ἀφετήριον πρὸς τὴν τῶν ἄλλων μάθησιν
2) zum Entlassen gehörig, Διόσκουροι, die an der ἀφετηρία, an den Schranken, standen, Paus. 3.14 ; Ἑρμῆς ἀφετήριον ἕρμα Philox. ep. (IX.319); τὸ ἀφετήριον, der Hafen, als Platz zum Auslaufen, Strab. XI p. 494.
- for letting go or starting for a race: ἀφ. Διόσκουροι whose statues stood at the starting place, Anth.