ἀφέψημα
ἀφέψημα, decoction
ἀφέψ-ημα, ατος, τό,
- decoction, Dsc. 2.107, Lyc. ap. Orib. 8.25.2, Ruf.ib. 7.26.67, Gal. 13.9.
ἀφέψημα, ατος (τὸ) décoction, Diosc. 2, 129 ; Gal. 13, 9.
Étym. ἀφέψω.
ἀφέψημα, τό, das Abgekochte, Absud, Diosc.