ἀχαριστία
ἀχαριστία, thanklessness, ingratitude
ἀχᾰριστ-ία, ἡ,
- ingratitude, X. Cyr. 1.2.7; εἰς ἀ. ἄγειν D. 18.316: in pl., ἀχαριστίαι πρὸς ἀνθρώπους Phld. Herc. 1251.10; ὀλιγωρίας καὶ ἀ. ib. 1457.9.
- 2 ungraciousness, ἀρρυθμία καὶ ἀ. Pl. R. 411e.
1 falta de gracia
ἀρρυθμία καὶ ἀ.
2 ingratitud
ἕπεσθαι δὲ δοκεῖ ... τῇ ἀχαριστίᾳ ἡ ἀναισχυντία
πρὸς Μακεδόνας
περὶ τὴν εὐεργέτιν
ἀχαριστίαν αὐτῶν κατηγοροῦντος
ἀχαριστία, ας (ἡ) [χᾰ]
1 manque de grâce, rudesse, grossièreté, Plat. Rsp. 441e ||
2 ingratitude, Xén. Cyr. 1, 2, 7 ; Dém. 330, 14 ; Luc. Salt. 41.
Étym. ἀχάριστος.
1. gebrek aan elegantie.
2. ondankbaarheid.
ἀχαριστία, ἡ,
1) Anmutlosigkeit, Plat. Rep. III.411e.
2) Undankbarkeit, Xen. u. Folgde.
1) Anmutlosigkeit, Plat. Rep. III.411e.
2) Undankbarkeit, Xen. u. Folgde.
ἀχαριστία
From ἀχάριστος
- 1thanklessness, ingratitude, Xen., Dem.
- 2ungraciousness, Plat.