Logeion | ἄχαρις

ἄχᾰρις, ὁ, ἡ, ἄχαρι, τό, gen. ιτος, dat. ἀχάρι Hdt. 1.41 codd.:—

without grace or charm, συμπόσιον γίνεται οὐκ ἄχαρι Thgn. 496, cf. 1236; of an immature girl, Sapph. 34.
- - 2 unpleasant, disagreeable, οὐδὲν ἄ. πείσεται Hdt. 2.141, cf. 6.9; πρός τινος 8.143; οὐδὲν ἄ. παριδεῖν τινι 1.38, 108; ἐνδιδόναι οὐδὲν ἄ. 7.52; esp. as euphem. for a grievous calamity, ἄ. συμφορή 1.41, 7.190; τὸ τέλος σφι ἐγένετο ἄ. 8.13; [βίος] οὐκ ἄ. εἰς τὴν τριβήν Ar. Av. 156.
- II ungracious, thankless, ἄ. τιμή a thankless office, Hdt. 7.36; χάρις ἄχαρις graceless grace, thankless favour, A. Pr. 545 (lyr.), Ag. 1545 (lyr.); κακῆς γυναικὸς χάριν ἄχαριν ἀπώλετο E. IT 566.

I desgraciado δόρπου δ' οὐκ ἄν πως ἀχαρίστερον ἄλλο γένοιτο no podría haber festín más desgraciado que éste, Od.l.c., συμφορή Hdt.1.41, D.H.3.21, παθήματα Hdt.1.207, ἄνομος ἄ. ὁ φόνος E.Andr.491, esp. οὐδὲν ἄχαρι ninguna desgracia Hdt.2.141, cf. 1.38, 108, 7.50, 52, 138, 8.143, Pl.Phdr.265d, Paus.6.7.5, Arr.Parth.90.

II

1 de pers. sin gracia, poco agraciado πάις Sapph.49, οὔτε ἄχαρίς ἐστιν ἐντυχεῖν οὔτε κακοήθει ἔοικεν Pl.Ep.360c, cf. LXX Si.20.19.

2 no de pers. desagradable de sensaciones ὀδμή Hdt.3.24, Phryn.126, κέλαδος E.Cyc.489, θέα D.P.Au.1.1, del trato y la vida συμπόσιον γίνεται οὐκ ἄχαρι Thgn.496, (βίος) οὐκ ἄ. Ar.Au.156, διατριβή Plu.2.734d, cf. 148a, de la palabra y el discurso μῦθος Thgn.1236, καλεῖται δὲ ἄ. ... ἐπάν τις αἰσχρὰ καὶ δύσρητα ... λέγῃ Demetr.Eloc.302, cf. 137, D.H.Lys.12, Is.20.3.

III no gratificante, ingrato τιμή Hdt.7.36, esp. χάρις ἄ. favor que no lo es, que no favorece A.A.1545, E.IT 566, AP 9.322.2 (Leon.), Aesop.72, PIand.98.5 (III d.C.).

ἄ·χαρις, ις, ι, gén. -ιτος [χᾰῐτ]

I (χάρις, grâce)

1 sans grâce, sans agrément, sans charme, Thgn. 496, 1236 ; Sapph. (Plut. M. 751a) ||

2 p. suite, désagréable, déplaisant, Hdt. 1, 38, 108 ; 2, 141, etc. ; Eur. Cycl. 124, 489 ; d’où, par euphém., syn. de odieux, en parl. d’un meurtre, Eur. Andr. 491 ; ou de cruel, douloureux, en parl. de malheurs, Hdt. 1, 41 ; 7, 190, etc. ||

II (χάρις, reconnaissance) sans reconnaissance, ingrat, Hdt. 7, 36 ||

III (χάριν, à cause de) qui ne mérite pas d’être la cause de : κακῆς γυναικὸς χάριν ἄχαριν ἀπώλετο, Eur. I.T. 566, elle est morte pour une femme perfide, cause indigne d’un tel sacrifice ||

Cp. ἀχαρίστερος, Od. 20, 392 ||

➳ Acc. ἄχαριν, Thgn. 1236 ; Eur. Cycl. 489, etc. Dat. ion. ἀχάρι [ῑ] Hdt. 1, 141.

Étym. ἀ, χάρις.

ἄ-χαρις -ι, gen. -ιτος, dat. Ion. ἀχάρῑ, acc. ἄχαριν; comp. ἀχαρίστερος
1. onaantrekkelijk, zonder charme: σμίκρα μοι πάις ἔμμεν’ ἐφαίνεο κἄχαρις je scheen me een klein kind te zijn en onaantrekkelijk Sapph. 49.2; alg. onaangenaam: τοῖσι προσέκειτο αὕτη ἡ ἄχαρις τιμή aan wie die onaangename taak was opgedragen Hdt. 7.36.1; eufem.: ὡς οὐδὲν πείσεται ἄχαρι dat hem niets onaangenaams zou overkomen Hdt. 2.141.3.
2. die geen gunst is: ἄχαριν χάριν een gunst die geen gunst is Aeschl. Ag. 1545.

ἄχαρις, ιτος, neutr. ἄχαρι,
1) ohne Annehmlichkeit, ohne Reiz, unangenehm, οὐδὲν ἄχαρι παθεῖν Her. 8.143, u. öfter, der es übh. von schwerem Unglück braucht, συμφορά 1.41, wie die Tragg.; vgl. Plat. Phaedr. 265d ; Kompar. ἀχαρίστερος Od. 20.392.
2) undankbar, Eur. Andr. 592 ; χάρις ἄχαρις, ein unwillkommener Liebesdienst, Aesch. Ag. 1547 ; auch Dank, der keiner ist, Prom. 544 ; vgl. Eur. I.T. 566.

ἄχαρις , comp. ἀχαρίστερος: unpleasant, unwelcome, Od. 20.392†.

ἄχαρις

- Iwithout grace or charms, graceless, Theogn.
- - 2unpleasant, disagreeable, οὐδὲν ἄχαρι παθέειν Hdt.; as euphem. for grievous, ἄχ. συμφορή Hdt.
- IIungracious, thankless, Hdt.; χάρις ἄχαρις a graceless grace, thankless favour, Aesch., Eur.

Menu

Word wheel

ἄχαρις

Saved

Recent