ἀχείμων
ἀχείμ-ων, ον, gen. ονος, Nonn. D. 1.142.
1 no tempestuoso
θάλασσα
2
ἀχείμονα· ἁγνήν
ἀ·χείμων, ων, ον, gén. ονος, sans orages, Nonn. D. 1, 142 ; 3, 35, etc.
Étym. ἀ, χειμών.
ἀχείμων, ον, nicht durch Stürme bewegt, Nonn. D. 1.142 u. öfter.