ἀχείμαντος
ἀχείμαντος, not vexed by storms
ἀχείμ-αντος, ον,
- not stormy, βλήχρων ἀνέμων ἀ. πνόαι Alc. 16; not vexed by storms, Μέμφις B. Fr. 22:—also ἀχείμ-αστος, ον, θάλασσα J. AJ 3.5.3:
no tempestuoso
πνόαι
• no expuesto a tempestades
Μέμφις
ἀ·χείμαντος, ος, ον, non troublé par les orages, Alc. (Eust. Il. 705, 61) ; Bacchyl. fr. 30, 1 (Ath. 20d) ; Th. C.P. 2, 17, 12.
Étym. ἀ, χειμαίνω.
ἀχείμαντος, nicht durch Stürme bewegt, μέμφις Bacchyl. Ath. I.20d ; Alcaeus (fr. 46) bei Eusth.; Theophr.
ἀχείμαντος
χειμαίνω
- not vexed by storms, Alcae.