ἀχείρωτος
ἀχείρωτος, untamed, unconquered
ἀχείρωτος, ον,
- untamed, unconquered, Th. 6.10, D.S. 5.15.
- II ἀ. φύτευμα, of the olive, not planted by manʼs hand, S. OC 698 (lyr.).
1 inaprensible, inconquistable de pers.
οἱ ἐπὶ Θρᾴκης
ἀ. πολεμίᾳ δυνάμει
ἀ. τοῖς ἐχθροῖς
ἡ φύσις ... πρὸς ἅπαν πάθος ἀ.
• de cosas invencible
τὸ ὅπλον
• inexpugnable
σηκός
• subst. τὸ ἀχείρωτον lo que no puede ser sometido Isid.Pel.Ep.M.78.484A.
2 no trabajado por la mano del hombre (pero quizá sent. φύτευμ' ἀχείρωτον αὐτοποιόν
ἀ·χείρωτος, ος, ον :
1 non soumis, non conquis, Thc. 6, 10 ; DS. 5, 15 ; etc. ||
2 non façonné ou planté par la main de l’homme, Soph. O.C. 698.
Étym. ἀ, χειρόω.
ἀχείρωτος, 1) unbezwungen, Thuc. 6.10 ; DS. 18.24.
2) nicht von Menschenhänden gepflanzt, φύτευμα Soph. O.C. 703 ; s. ἀχειρούργητος.
2) nicht von Menschenhänden gepflanzt, φύτευμα Soph. O.C. 703 ; s. ἀχειρούργητος.
ἀχείρωτος
χειρόω
- Iuntamed, unconquered, Thuc.
- IInot planted by manʼs hand, Soph.