ἀχλύω
ἀχλύω, to be or grow dark
ἀχλύω, aor. 1 ἤχλῡσα,
- to be or grow dark, ἤχλυσε δὲ πόντος ὑπʼ αὐτῆς (sc. νεφέλης) Od. 12.406; ὄμματα δʼ αὔτως ἤχλυσαν A.R. 3.963.
- II trans., darken, Q.S. 1.598, Nonn. D. 4.368, Pancrat. Oxy. 1085.12.
1 intr. oscurecerse
ἤχλυσε δὲ πόντος ὑπ' αὐτῆς
ἠέρος ἀχλύσαντος
ὄμματα δ' αὔτως ἤχλυσαν
ἀστεροπὴ δ' ἤχλυσε
2 tr. oscurecer, envolver de oscuridad
κονίη ὡ[ς ν]έφ[ος] ἱσταμένη φ[άος ἤ]χλυεν ἠελίοιο
ἤχλυσε μεμυκότος ὄμματος αἴγλην
ἀχλύω (seul. ao. ἤχλυσα [ῡ])
1 intr. devenir sombre, s’obscurcir, en parl. de la mer, Od. 12, 406 ; 14, 304 ; A. Rh. 3, 963 ||
2 tr. obscurcir, Nonn. D. 1, 303, etc. ; Q. Sm. 1, 597, etc.
Étym. ἀχλύς ; cf. ἀχλύνω et ἀχλυόω.
ἀχλύω, 1) dunkel werden, πόντος ὑπὸ νεφέλης, Od. 12.406, 14.304 ; μήνη ἤχλυσε Crinag. 38 (VII.633).
2) verdunkeln, ὄμματα Ap.Rh. 3.962 u. a.Sp., wie Qu.Sm. 1.598 ; aor. pass., ἠχλύνθη γαῖα 2.550.
2) verdunkeln, ὄμματα Ap.Rh. 3.962 u. a.Sp., wie Qu.Sm. 1.598 ; aor. pass., ἠχλύνθη γαῖα 2.550.
ἀχλύω
[ἀχλύς.]
To become shrouded in darkness: ἤχλυσε πόντος Od. 12.406 = Od. 14.304.
ἀχλύω : only aor., ἤχλῡσε, grew dark, Od. 12.406. (Od.)
ἀχλύω
From ἀχλύς
- to be or grow dark, Od.