ἄχνυμαι
estar afligido o disgustado por la pena o la ira, estar angustiado, Il.1.103, 18.62, Hes.Th.623, h.Cer.37, Colluth.371,
ἄχνυτο ... θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν
τὸ δ' ἐμὸν κῆρ ἄχνυται ἐν θυμῷ
ἀχνυμένῃ κραδίῃ
ἀχνύμενοι κῆρ
ἀχνύμενος κραδίην
περὶ Μέμνονι θυμὸν ἀχνύμενοι
ἐπὶ σφίσι δ' ἄχνυτο θυμόν
ἀχνύμενός περ ἑταίρου
Ἀχιλλῆος κεφαλῇ ... ἀχνύμεθα
τὸ δ' ἄχνυμαι
ἀχνύμενος ... μόρον Ἀντιγόνης
ἀχνύμενος μεγάλοις ἐπὶ τείχεσι
μέγ' ἀχνύμενοι περὶ νηός
•
ἀχνυμένη σκυτάλη
triste o miserable escítalaἀχνυμένη σκυτάλη
triste mensajero
•Pres. c. infijo nasal de *agh-n-u cuya raíz estaría rel. c. ἄχος, q.u. El tema de aor. sería *agh-eu- de donde procedería, c. cambio de acento, el part. ἀχεύων y ἀχέων.
1. act. met acc. (sigm. en them. aor.), causat.
a. verdrietig maken, grieven, pijn doen:
b. last bezorgen, lastigvallen, teisteren:
2. med.-pass., intrans. (ook ptc. aor.
a. verdrietig
b. het lastig hebben:
[ἄχος.]
To be grieved or troubled, be in grief or trouble, grieve, sorrow: ἀνέστη ἀχνύμενος Il. 1.103, ἀχνύμενοι κῆρ (in their hearts) Il. 7.428. Cf. Il. 1.241, 588, Il. 2.270, Il. 7.431, Il. 12.178, Il. 13.419, 658, Il. 14.38, Il. 15.133, Il. 18.62 = 443, Il. 18.112 = Il. 19.65, Il. 18.320, Il. 19.8, 57, Il. 22.424, Il. 23.137, 165, 284, 443, Il. 24.523, 526, 584, 773: Od. 4.104, 549, 553, 661, Od. 7.297, Od. 8.478, Od. 10.67, 174, 570, Od. 11.5, 388, 466, 542, Od. 12.12, 153 = 270, 250, Od. 14.170, Od. 16.147, Od. 21.115, 250, Od. 22.188, Od. 24.21, 420.
With genit. of person grieved for: ἑταίρου Il. 8.125 = 317. Cf. Il. 13.403, Il. 15.651, Il. 17.459: Od. 11.558, Od. 14.376.
With acc. expressing the cause of grief: τὸ δʼ ἐμὸν κῆρ ἄχνυται, ὅτε . . . Il. 6.524.
- 1grieve τῶ καὶ ἐγὼ, καίπερ ἀχνύμενος θυμόν, αἰτέομαι χρυσέαν καλέσαι Μοῖσαν I. 8.5 c. acc., τὸ δʼ ἄχνυμαι, φθόνον ἀμειβόμενον τὰ καλὰ ἔργα P. 7.18