ἄχονδρος
ἄχονδρος, without cartilage
ἄχονδρος, ον,
- without cartilage, Arist. Spir. 484a29.
que no tiene cartílagos
τὰ πολλὰ ἄχονδρα, καθάπερ ἡ ῥαχίς
ἄ·χονδρος, ος, ον, sans cartilage, Arstt. Spir. 6, 4.
Étym. ἀ, χόνδρος.
ἄχονδρος, ohne Knorpel, Arist. spir. 6.4.