ἁμαρτίγαμος
ἁμαρτίγαμος, failing of marriage
ἁμαρτί-γαμος, ον,
- failing of marriage, Nonn. D. 48.94.
que es boda fallida
ὑμεναῖοι
ἁμαρτί·γαμος, ος, ον [ᾰμῐᾰ] sans noces, Nonn. D. 48, 94.
Étym. ἁμαρτάνω, γάμος.
ἁμαρτίγαμος, die Ehe verfehlend, ohne Ehe, Nonn. D. 48.94.