ἁμαρτίνοος
ἁμαρτίνοος, erring in mind, distraught
ἁμαρτί-νοος, ον,
- erring in mind, distraught, Hes. Th. 511, Sol. 22.2, A. Supp. 542 (lyr.), Rhian. 1.1.
de mente errada o extraviada o equivocada
Ἐπιμηθεύς
ἡγεμών
Ἰώ
πάντες ἁμαρτίνοοι πελόμεσθα ἄνθρωποι
• c. connotación moral,
ἁμαρτί·νοος, οος, οον [ᾰμῐ] à l’esprit égaré, Hés. Th. 511 ; Eschl. Suppl. 542.
Étym. ἁμαρτάνω, νόος.
ἁμαρτίνοος, sinnverwirrt, Hes. Th. 511 ; Aesch. Suppl. 537 ; Rhian. 1.
ἁμαρτίνοος
ἁμαρτάνω, νόος
- erring in mind, distraught, Hes., etc.