ἁμαρτωλή
ἁμαρτωλή, mistake, error
ἁμαρτωλ-ή, ἡ,
- = ἁμαρτία, Thgn. 327, Rhian. 1.12; ἁ. διαίτης Aret. CD 1.6.
1 desatino, fallo, error, falta
ἁμαρτωλαὶ γὰρ ἐν ἀνθρώποισιν ἕπονται θνητοῖς
νόοιο
ἁ. διαίτης
2 agravio, ofensa
σ' ἐφ' ἁμαρτωλῇ τίσομαι
me vengaré por tu agravio
ἁμαρτωλή, ῆς (ἡ) [ᾰμ] c. ἁμαρτία, Thgn. 325, 327, etc. ; Arét. 26, 34, etc.
ἁμαρτωλή, ἡ, Fehler, Vergehen, Theogn. 325 u. öfter ; Rhian. 1. νόοιο.
ἁμαρτωλή
poet. for ἁμαρτία, Theogn., etc.