ΛΟΓΕΙΟΝ
About
Menu

ἁμαρτάνω

ἁμαρτάνω, ἁμαρτάνω, ἁμαρτήσομαι, ἥμαρτον, ἡμάρτηκα, ἡμάρτημαι, ἡμαρτήθην, miss (+ gen.); make a mistake, do wrong

ἁμαρτάνω [ᾰμ . . ᾰν]: fut. ἁμαρτήσομαι Od. 9.512, Th. 4.55, etc.; later -ήσω Ev.Matt. 18.21, D.C. 59.20, Gal. 7.653, (δι-) Hp. Praec. 9, (ἐξ-) Id. Acut. (Sp.)7 [was: 13]: aor. 2 ἥμαρτον Thgn., Pi., Att.; Ep. ἤμβροτον, but only ind.; Aeol. 3sg. ἄμβροτε Sapph. Supp. 1.5, inf. ἀμβρότην IG 12(2).1.15 (Mytilene); opt. ἁμάρτοιν (for ἁμάρτοιμι) Cratin. 55 (dub.): aor. 1 ἡμάρτησα Emp. 115.4 (dub.), AP 7.339 (Pall. or Luc.), D.S. 2.14: pf. ἡμάρτηκα Hdt. 9.79, Ar. Pl. 961, etc., Att.:—Pass., aor. ἡμαρτήθην Th. 2.65, X. Vect. 4.37: pf. ἡμάρτημαι S. OC 439, Antipho 5.77, etc.: plpf. ἡμάρτητο Th. 7.18, Lys. 31.20:—
  • miss the mark, esp. of spear thrown, abs., Il. 5.287, etc.; ἔρριψεν, οὐδʼ ἥμαρτε A. Fr. 80: c. gen., φωτὸς ἁ. Il. 10.372; also τῶν μεγάλων ψυχῶν ἱεὶς οὐκ ἂν ἁμάρτοις S. Aj. 155; ἁ. τῆς ὁδοῦ miss road, Ar. Pl. 961; τοῦ σκοποῦ Antipho 3.4.5.
      • 2 generally, fail of oneʼs purpose, go wrong, abs., Od. 21.155, A. Ag. 1194, etc.: c. gen., οὔ τι νοήματος ἤμβροτεν ἐσθλοῦ Od. 7.292; μύθων ἡμάρτανε failed of good speech, 11.511; γνώμης, ἐλπίδων, βουλήσεως ἁ., Hdt. 1.207, E. Med. 498, Th. 1.33, 92; ἁ. τοῦ χρησμοῦ mistake it, Hdt. 1.71: c. acc., ἁ. τὸ ἀληθές Hdt. 7.139 (codd., τἀληθέος Schäfer).
      • 3 fail of having, be deprived of, mostly c. gen., χειρῶν ἐξ Ὀδυσῆος ἁμαρτήσεσθαι ὀπωπῆς that I should lose my sight by Ulysses’ hands, Od. 9.512; τοῦ ῥυσίου θʼ ἥμαρτε A. Ag. 535; ἁ. πιστῆς ἀλόχου E. Alc. 879, cf. 144:—once with neut. Adj., οὐ γὰρ εἰκὸς . . ἐμὲ ὑμῶν ἁμαρτεῖν τοῦτό γʼ ʼtis not seemly that I should ask this of you in vain, S. Ph. 231:—rare in Prose, ἡμάρτομεν τῆς Βοιωτίης Hdt. 9.7.βʹ, cf. Th. 7.50; δυοῖν κακοῖν οὐκ ἦν ἁμαρτεῖν (i.e. either one or the other) And. 1.20, cf. S. El. 1320:—so μηδὲ δυοῖν φθάσαι ἁμάρτωσιν, ἢ . . ἢ . . fail to be before-hand in one of two things, Th. 1.33.
      • 4 rarely, fail to do, neglect, φίλων ἡμάρτανε δώρων Il. 24.68; ξυμμαχίας ἁμαρτών A. Ag. 213.
    • II abs., do wrong, err, sin, Il. 9.501, Semon. 7.111, A. Pr. 262, S. El. 1207, etc.; ἄκοντες ἡμαρτάνομεν Pl. R. 336e, cf. 340e, etc.:—c. part., ἥμαρτε χρηστὰ μωμένη S. Tr. 1136; πρόθυμος ὢν ἥμαρτες E. Or. 1630, cf. Antipho 2.2.1: c. dat. rei, ἁ. ῥήματι Pl. Grg. 489b; ἐν λόγοις Id. R. 396a; τοιαῦθʼ ἁμαρτάνουσιν ἐν λόγοις ἔπη S. Aj. 1096:—with cognate acc., ἁμαρτίαν ἁ. S. Ph. 1249, E. Hipp. 320: with neut. Adj. or Pron., αὐτὸς ἐγὼ τόδε γʼ ἤμβροτον I erred in this, Od. 22.154; πόλλʼ ἁμαρτών A. Supp. 915; ἀνθρώπινα X. Cyr. 3.1.40: in Prose more freq. ἁ. περί τινος or τι do wrong in a matter, Pl. Lg. 891e, Phdr. 242e; ἐπί τινι Antipho 5.91 (codd.); ἁ. εἴς τινα sin against . ., Hdt. 1.138, S. OC 968; ἐπὶ τὴν ἔλλειψιν, ἐπὶ τὸ πλεῖον, Arist. EN 1126b1, 1118b16; περί τινα Antipho 3.2.7; τινί LXX Jd. 10.10.
      • 2 Pass., ἡμαρτήθη ὁ ἐς Σικελίαν πλοῦς Th. 2.65, etc.: in pf. part., τἀμὰ δʼ ἡμαρτημένα my plans are frustrate, S. OT 621; τῶν περὶ τὰ τοιαῦτα ἐς τὰ θεῖα ἁμαρτανομένων Pl. Lg. 759c; ἀπειρίᾳ αὐτὸ μᾶλλον ἢ ἀδικίᾳ ἡμαρτῆσθαι Antipho 5.5:—τὰ ἡμαρτημένα, τὰ ἁμαρτηθέντα, S. OC 439, 1269, X. An. 5.8.20.
      • 3 ἁμαρτανόμενος, as Adj., wrong, mistaken, Pl. Phlb. 37d, al.; αἱ ἡμαρτημέναι πολιτεῖαι Id. R. 449a, Arist. Pol. 1275b1, 1301a36; and of persons, ἡμαρτημένοι mistaken, Id. EN 1125a19.

Saved

Recent