ἄοπλος
ἄοπλος, ἄοπλος ον, unarmed (adjective)
ἄοπλος, ον,
- without heavy armour on (cf. ὁπλίτης), Th. 4.9, etc.: generally, unarmed, Pl. Prt. 321c; τὰ τυφλὰ τοῦ σώματος καὶ ἄοπλα καὶ ἄχειρα, i.e. the back, X. Cyr. 3.3.45; ἅρμα ἄ. a chariot without scythes, ib. 6.4.16. Cf. ἄνοπλος.
I
1 de pers. que no lleva armas pesadas
2 fig. indefenso, inerme, desarmado
φύσις
τὰ τυφλὰ τοῦ σώματος καὶ ἄοπλα
e.d. la espaldaὁ ἄνθρωπος γυμνὸς καὶ ἄοπλος
παρρησία ἄ. οὖσα
3 de un carro no falcado X.Cyr.6.4.16.
II adv. -ως sin armas
καταβάλλουσα ἀόπλως
ἀόπλως τροπούμενος
ἄ·οπλος, ος, ον, sans armes, Thc. 4, 9 ; Plat. Prot. 321c ; ἅρμα ἄ. Xén. Cyr. 6, 4, 16, char non armé de faux.
Étym. ἀ, ὅπλον ; cf. ἄνοπλος.
ἄοπλος, u. bes. Sp. ἄνοπλος (ὅπλον), waffenlos, ungewaffnet, Plat. Prot. 321c ; aber Euthyd. 299b steht ἄνοπλος ; bes. ohne schwere Bewaffnung, ἄνοπλοι Her. 9.52 ; ἀνόπλους Xen. Hier. 6.4 ; Sp., wie DS. 20.11 ; von Schiffen, ἄνοπλοι Poll. 2.11, die nicht zum Kriegsgebrauch eingerichtet sind ; ἄοπλα ἅρματα Xen. Cyr. 6.4.16, ohne Sichel.
ἄοπλος
- without shields (ὅπλα), without heavy armour, Thuc., etc.: generally, unarmed, Plat.; ἅρμα ἄοπλ. a chariot without scythes, Xen.