ἄρχω
ἄρχω, ἄρχω, ἄρξω, ἦρξα, ἦρχα, ἦργμαι, ἤρχθην, rule, command (+ gen)
- to be first,
- I in Time, begin, make a beginning, Act. and Med. (in Hom. the Act. is more freq., in Att. Prose the Med., esp. where personal action is emphasized), πολέμου ἄρχειν to be the aggressor, Th. 1.53; π. ἄρχεσθαι to begin oneʼs operations, X. HG 6.3.6; ἄρχειν τοῦ λόγου to open a conversation, Id. An. 1.6.6; ἄρχεσθαι τοῦ λόγου to begin oneʼs speech, ib. 3.2.7. Constr.:
- 1 mostly c. gen., make a beginning of, ἄρχειν πολέμοιο Il. 4.335; μύθων Od. 3.68; τῶν ἀδικημάτων πρῶτον τοῦτο ἄρξαι Hdt. 1.2; ἦρξεν ἐμβολῆς A. Pers. 409; τοῦ κακοῦ ib. 353; ἄρχειν χειρῶν ἀδίκων, ἄρχειν τῆς πληγῆς, strike the first blow, Antipho 4.2.1 and 2:— in Med. in religious sense, = ἀπάρχεσθαι, ἀρχόμενος μελέων beginning with the limbs, Od. 14.428, cf. E. Ion 651; but Act., σπονδαῖσιν ἄρξαι Pi. I. 6(5).37.
- 2 c. gen., begin from or with . ., ἐν σοὶ μὲν λήξω σέο δʼ ἄρξομαι Il. 9.97; ἄρχεσθαι Διός Pi. N. 5.25; πόθεν ἄρξωμαι; A. Ch. 855; πόθεν ποτὲ ἦρκται Hp. VM 5; ἄρχεσθαι, ἦρχθαι ἔκ τινος, Od. 23.199, Hp. Off. 11; ἀπό τινος freq. in Prose, ἀρξάμενοι αὐτίκα ἀπὸ παιδίων even from boyhood, Hdt. 3.12; but more commonly ἐκ παίδων, ἐκ παιδός, etc., Pl. R. 408d, Thg. 128d:—ἀπό in non-temporal relations, ἀρξάμενος ἀπὸ σοῦ. i.e. including yourself, Pl. Grg. 471c, cf. D. 18.297; ἀπὸ τῶν πατέρων X. Mem. 3.5.15; μέχρι τῶν δώδεκα ἀπὸ μιᾶς ἀρξάμενος Pl. Lg. 771c; ἀφʼ ἱερῶν ἠργμένη ἀρχή ib. 771a; ἀφʼ Ἑστίας ἀρχόμενος Ar. V. 846.
- 3 c. gen. rei et dat. pers., ἄρχε θεοῖς δαιτός begin a banquet to the gods, Il. 15.95; τοῖς ἄρα μύθων ἦρχε 2.433, etc.; τῇσι δὲ . . ἄρχετο μολπῆς Od. 6.101; ἦρξε τῇ πόλει ἀνομίας τὸ νόσημα Th. 2.53, cf. 12; τὴν ἡμέραν ἄρχειν ἐλευθερίας τῇ Ἑλλάδι X. HG 2.2.23; ἡμὶν οὐ σμικρῶν κακῶν ἦρξεν τὸ δῶρον S. Tr. 871.
- 4 c. acc., ἄρχειν ὁδόν τινι, show him the way, Od. 8.107 (but also ἄρχειν ὁδοῖο lead the way, 5.237): abs. (sc. ὁδόν), ἄρχε δʼ Ἀθήνη 3.12; σὺ μὲν ἄρχε Il. 9.69; ἦ ῥα καὶ ἄρχε λέχοσδε κιών 3.447; ἦρχε δʼ ἄρα σφιν Ἄρης 5.592, cf. infr. II.2: with other accusatives, ἄρχειν ὕμνον Pi. N. 3.10; ἅπερ ἦρξεν A. Ag. 1529 (lyr.); λυπηρόν τι S. El. 552; ὕβριν Id. Fr. 368.
- 5 of actions, σέο δʼ ἕξεται ὅττι κεν ἄρχῃ Il. 9.102: freq. c. inf., τοῖσιν δʼ ἦρχʼ ἀγορεύειν among them, Il. 1.571, etc.; ἦρχε νέεσθαι, ἦρχʼ ἴμεν, 2.84, 13.329; ἄρχετε νῦν νέκυας φορέειν Od. 22.437, etc.; ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν Il. 7.324; ἤρξαντο οἰκοδομεῖν Th. 1.107; ἡ νόσος ἤρξατο γενέσθαι Id. 2.47: c. part., of continued action or condition, ἦρχον χαλεπαίνων Il. 2.378; ἢν ἄρξῃ ἀδικέων Hdt. 4.119; ἡ ψυχὴ ἄρχεται ἀπολείπουσα X. Cyr. 8.7.26; πόθεν ἂν ὀρθῶς ἀρξαίμεθα ἐπαινοῦντες; Pl. Mx. 237a, cf. Tht. 187a (but ἄ. ἐπαινεῖν Id. Phdr. 241e); ἄρξομαι διδάσκων X. Cyr. 8.8.2 (but ἤρξω μανθάνειν Id. Mem. 3.5.22).
- 6 abs., ἄρχε take the lead! Il. 9.69: generally, begin, ἄρχειν [τὴν ἐκεχειρίαν] τήνδε τὴν ἡμέραν Indut. ap. Th. 4.118, cf. Lex ap. D. 24.42; τὸ ἄρχον, opp. τὸ ἑπόμενον, Dam. Pr. 234: part. ἀρχόμενος at first, X. Eq. 9.3, Cyn. 3.8, Isoc. 2.54; at the beginning, ἀρχομένου δὲ πίθου καὶ λήγοντος Hes. Op. 368, cf. Fr. 192.4; ἀρχομένοισιν ἢ καταπαυομένοισι Ar. Eq. 1246; ἄρχεται ὁ πόλεμος ἐνθένδε Th. 2.1; ἅμα ἦρι ἀρχομένῳ ibid.; θέρους εὐθὺς ἀρχομένου ib. 47.
- 7 Gramm., of a word, ἄ. ἀπὸ φωνήεντος D.T. 633.27; ἡ ἄρχουσα (sc. συλλαβή) A.D. Synt. 130.13.
- II in point of Place or Station, rule, govern, command,
- 1 mostly c. gen., rule, be leader of . ., Βοιωτῶν Il. 2.494, cf. Hdt. 5.1, etc.
- 2 less freq. c. dat., ἀνδράσιν ἦρξα Od. 14.230, cf. 471, Il. 2.805, Pi. P. 3.4, A. Pr. 940, E. Andr. 666, IA 337, IG 7.2830 (Hyettus), etc.; also ἐν δʼ ἄρα τοῖσιν ἦρχʼ held command among them, Il. 13.690, cf. Pl. Phdr. 238a: c. inf. added, ἄρχε Μυρμιδόνεσσι μάχεσθαι led them on to fight, Il. 16.65.
- 3 abs., rule, ὅσον τό τʼ ἄρχειν καὶ τὸ δουλεύειν δίχα A. Pr. 927, cf. Pers. 774; esp. hold a magistracy, ὁκοῖόν τε εἴη ἄρχειν μετὰ τὸ βασιλεύειν Hdt. 6.67; at Athens, etc., to be archon, D. 21.178; ἀρχάς, ἀρχὴν ἄρχειν, Hdt. 3.80, Th. 6.54; ἄρχειν τὴν ἐπώνυμον (with or without ἀρχήν) IG 3.659, 693, SIG 872.7.
- 4 Pass., with fut. ἄρξομαι Hdt. 7.159, Pi. O. 8.45, A. Pers. 589, Lys. 28.7; but ἀρχθήσομαι Arist. Pol. 1259b40, D.C. 65.10:—to be ruled, governed, etc., ὑπό τινος Hdt. 1.127; ἔκ τινος S. El. 264, Ant. 63; ὑπό τινι Hdt. 1.91, 103; σφόδρα ὑπό τινος Lys. 12.92; ἄρχε πρῶτον μαθὼν ἄρχεσθαι Sol. ap. D.L. 1.60, cf. Pl. Prt. 326d; δύνασθαι καὶ ἄρχεσθαι καὶ ἄρχειν Arist. Pol. 1277b14; οἱ ἀρχόμενοι subjects, X. An. 2.6.19, etc.
A en sent. concr., en v. act.
I sin idea de mov., c. suj. y compl., gener. en gen. o dat., de pers. y asimilados
1 en cont. bélico mandar, acaudillar, capitanear
a) c. gen. de las huestes
Βοιωτῶν
Ἁλιζώνων
Κισσίων
ἑταίρων
τῶν (δ') ἦρχε
τῶν μὲν ἐγὼν ἄρχον, τῶν δ' Εὐρύλοχος
b) c. gen. de cuerpos de ejército, esp. naves en plu.
τῶν ἑκατὸν νηῶν ἦρχε
• ser el almirante
τῶν εἴκοσι νεῶν
•
στρατιῆς
κέρεος
συμμάχων
ὁπλιτῶν
τῷ ... πραιποσίτῳ ... στρατιωτῶν ἄρχιν (l. -χειν) ἔξεστι
• en v. pas. ser capitaneado, estar bajo el mando
οὔτ' ἂν στρατός γε σωφρόνως ἄρχοιτ' ἔτι
nunca ya el ejército se mantendría sensatamente disciplinado (sin temor y respeto)ἴσθι ἀρξόμενος ὑπὸ Λακεδαιμονίων
ὑπὸ τοῦ Οὐεσπασιανοῦ
c) c. dat., mismos sent.
ἦρχε ... σφιν ... Ἀγαμέμνων
ἦρχε δὲ τοῖσιν ἐὺς παῖς Ἀλκαίοιο
ἀνδράσιν ἄρξα καὶ ὠκυπόροισι νέεσσιν
• c. prep.
ἐν δ' ἄρα τοῖσιν ἦρχ' υἱὸς Πετεῶο
• c. dat. e inf.
ἄρχε δὲ Μυρμιδόνεσσι ... μάχεσθαι
ἄρχειν Δαναΐδαις πρὸς Ἴλιον
d) abs.
Τρῶες δὲ προὔτυψαν ἀολλέες· ἦρχε δ' ἄρ' Ἕκτωρ
2 en un sent. que no es estrictamente el de una expedición bélica mandar, dominar, imperar
a) entre los dioses, de Zeus
ἄ. θεῶν
οὗτος ἄρχει καὶ θεῶν ... κἀμοῦ γε
δαρὸν γὰρ οὐκ ἄρξει θεοῖς
τὸ πάλαι δ' ἦν Κρόνος ἄρχων
b) unos pueblos sobre otros
ἄλλων
βαρβάρων δ' Ἕλληνας ἄρχειν εἰκός
τῶν Ἑλλήνων
ὑπὸ Μήδων ἄρχεσθαι
c) sobre anim. y seres inanimados mandar sobre, imperar
οὔτε γὰρ ἵππων οὔτε κυνῶν οὔτ' ἀνδρῶν οὔτ' ἄλλου πράγματος οὐδενὸς οἷόν τε καλῶς ἄρχειν
ἰχθύων
θηρίων τῆς γῆς
παρέδομεν ταῖς γυναιξὶν ... ἄρχειν κερκίδων καὶ πάσης ταλασίας
3 en la sociedad civil, gener. ejercer el poder sobre, regir, gobernar, mandar
a) c. gen.
πολιτῶν
ἄρχει τις αὐτῶν, ἢ ἐπὶ τῷ πλήθει λόγος;
ὧνπερ ἄρχεις, ἄρχε
manda a quienes te corresponde mandarδούλων
ἀκόντων
οὐ πολλοὶ ὀλίγων ἄρχουσιν ἀλλὰ πλειόνων μᾶλλον ἐλάσσους
(μοναρχία) ... ἄρχει τῶν ὁμοίων καὶ βελτιόνων
θανόντος γ' ἄρξομεν
muerto lo dominaremosἐμοῦ δὲ ζῶντος οὐκ ἄρξει γυνή
b) abs. mandar, tener el poder
νῦν δὲ Λεώφιλος μὲν ἄρχει
ἄρχειν μὲν βουλῇ θεοτιμήτους βασιλῆας
φορτηγοὶ δ' ἄρχουσι
τὰ κατὰ πόλιν καὶ τὰ ἔνδημα ... ἦρχον
ὁ ἀρχικός, ὁ σπουδαῖος μόνος ἄρχων
πλῆθος δ' ἄρχον
οὔτοι κακῶς γ' ἄρχοντος
de ninguna manera (hay que obedecer) al que gobierna malἄρχειν κατὰ μόνας
<ἀπ'> οὐθενὸς (τιμήματος) ἦρχον
gobernaba (prácticamente) sobre una base no censuaríaἄρχεις δ' ἐκείνῃ ταὐτά
πολιτεύεσθαι καὶ ἄρχειν
τὸ ἄρχειν καὶ τὸ δουλεύειν δίχα
• esp. op. a su v. pas. dejarse mandar, ser dominado
κάματός ἐστι τοῖς αὐτοῖς μοχθεῖν καὶ ἄρχεσθαι
es fatiga trabajar para los mismos y estar bajo su dominioκαλῶς μὲν ἄρχειν, εὖ δ' ἂν ἄρχεσθαι θέλειν
τὸ ἄρχεσθαι καὶ ἄρχειν εἴδει διαφέρει
τὸ μὲν γὰρ ... ἄρχον φύσει, ... τὸ δὲ ... ἀρχόμενρν φύσει
el uno es un (ser) que gobierna por naturaleza, el otro es gobernado por naturalezaδύνασθαι καὶ ἄρχεσθαι καὶ ἄρχειν
• sólo en v. pas. ser dominado, ser gobernado
οὐκ ἀρχόμεθ' ἐκ κρεισσόνων
ἄρχεσθαι πρεσβύτερον ὑπὸ νεωτέρου
βίᾳ ἀρχόμενον
οἱ ἀρχόμενοι
los súbditos
4 en las ciu., institucionalizado
a) en Atenas ser arconte
πρὶν ἢ Σόλωνα ἄρξαι
ρχε δὲ Ἀθηναίοις Ἀριστίν
ἐπὶ τῆς ἐκείνου ἀρχῆς, ἧς κατ' ἐνιαυτὸν Ἀθηναίοις ἦρχε
• c. ac. int.
ἦρξαν τὴν ἐνιαύσιον Ἀθηναίοις ἀρχήν
ἄρχειν τὴν ἐπώνυμον (ἀρχήν)
ser arconte epónimo
• frec. en part. subst. (v. ἡ ἄρχουσα
• en aor. ex-arconte
Εὐκλείδην τὸν ἄρξαντα
b) gener. desempeñar un cargo o magistratura
ἀ. ἀρχήν
• c. gen. de pers. ser magistrado
οἱ τῶν Βοιωτῶν ἄρξαντες
los magistrados de los beodosοὗτος ἄρχων ... ὑμῶν
• en v. pas.
οἱ ἀρχόμενοι
los sometidos a la autoridad episcopal
• abs.
ὁκοῖος τ' εἴη τὸ ἄρχειν μετὰ τὸ βασιλεύειν
qué era ser magistrado después de reinarἄρχειν καὶ λειτουργεῖν
c) en época imper., c. ac. de n. de lugar ser gobernador
ἄρχειν ... τὴν ... Θηβαίων χώραν
Αὐρ[ηλίῳ] ... ἄρξ[αντι] βουλευ[τῇ
a Aurelio que desempeñó el cargo de consejero
5 c. n. concr. de lugar
a) de la nave capitanear, ser el capitán o patrón
βασιλεύς, ὅστις ἄρχει ναός
b) territorios dominar, ser el amo de, mandar sobre
χώρας
τῆσδε γῆς
χθονός
θαλάσσης
Ἑλλάδος
τῆς πόλεως
τοῦ ἔσπλου
controlar la entrada del puertoβάσσαισι
Ἀλκίνοος δὲ τότ' ἄρχε
6 de partes del cuerpo, espíritu, pasiones regir, mandar sobre, controlar
οὐ χερὸς, οὐ ποδὸς, οὔ τινος ἄρχων
ψυχῆς
τῶν ἡδονῶν
ἑαυτοῦ
τοῦ παντὸς νοῦς ἄρχει
αἱ συμφοραὶ τῶν ἀνθρώπων ἄρχουσι καὶ οὐκὶ ὥνθρωποι τῶν συμφορέων
οὐκ ἄρχω τύχης
(κάλλος) τῆς ῥώμης ... ἄρχειν
(ἐπιθυμίας) ἀρξάσης ἐν ἡμῖν
ἐν ἑκάστῳ δύο τινέ ἐστον ἰδέα ἄρχοντε
en cada uno hay dos principios rectores
II c. idea de mov., c. suj. de pers. conducir, guiar c. dat. y ac. de extensión
ἄρχε δὲ τῷ αὐτὴν ὁδόν
le condujo por el mismo caminoἄρχε δ' ὁδοῖο νήσου ἐπ' ἐσχατιῆς
guió el camino hasta la parte extrema de la isla
• abs. ir a la cabeza, abrir la marcha, dirigir esp. de dioses
βῆ δὲ ... σιγῇ ... ἦρχε δὲ δαίμων
marchaba (Helena) en silencio, iba delante la diosa (Afrodita)ἦ ῥα, καὶ ἄρχε λέχοσδε κιών
Βάκχιος ἄρχοι
que dirija Baco
B en sent. fig., en v. act. y med.
I c. suj. de pers. o anim. y gen. (raramente ac. o dat.) de n. de acción, palabras, etc.
1 encabezar, dar comienzo, iniciar
a)
πολέμοιο
μάχης
ἦρχε φόβοιο
inició el movimiento de pánico
• esp. en el cliché jurídico ἄρχειν χειρῶν (ἀδίκων) ser el agresor
ἀμυνόμενος ἄρχοντα χειρῶν πρότερον
• abs. iniciar el ataque u hostilidades
ἄρχε· σὺ γὰρ ... νεώτερος
ἦρχε γὰρ Ἄρης ... ἔγχος ἔχων
πολεμοῦνται σαφῶς ὁποτέρων ἀρξάντων
• op. a la v. med.
πολέμου δὲ οὐκ ἄρξομεν, ἀρχομένους δὲ ἀμυνούμεθα
no iniciaremos la guerra, pero si ellos la promueven, nos defenderemos
• en v. med.
μηδὲ φυγῆς ... ἄρχεσθε μηδὲ φόβου
b) de bienes y males (frec. c. dat. de interés) comenzar, ser el principio
τοῦ παντὸς κακοῦ
μυρίης κακότητος
τῶν ἀδικημάτων
τῇ πόλει ... ἀνομίας
τῆς σωτηρίας
στάσιος ἀρξεῖν
ἐλευθερίας τῇ Ἑλλάδι
ἄρχειν τῆς ἡμέρας καὶ νυκτός
• en v. med.
πεπρωμένοι ἤρχετο μόροιο κᾶρυξ
τείσας ἅπερ ἦρξεν
λυπηρόν τι
ὕβριν
c) de la palabra y el canto comenzar, iniciar
τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε πατὴρ ἀνδρῶν τε θεῶν τε
ἦρχον ἐγὼ μύθοιο
ϝεπέων
γόοιο
τῆς σπουδαίας ἐπιστολῆς θεὸς ἄρχει
(la palabra) «dios» comienza una carta seriaτοῦ βυβλ[ίου
ὕμνον
• abs.
οἱ δ' ᾤμωξαν ..., ἦρχε δὲ Ἀχιλλεύς
• en v. med.
τοῖσι ... ἤρχετο μύθων
τοῦ λόγου δὲ ἤρχετο ὧδε
así comenzaba su discursoἀοιδῆς
φιλίων δ' ἐπέων
ῥαπτῶν ἐπέων
• del baile
τῇσι δὲ ... ἄρχετο μολπῆς
• abs. iniciar, comenzar el canto del aedo
ὁ δ' ὁρμηθεὶς θεοῦ ἤρχετο
impulsado por el dios comenzó el cantoὅτ' ἄψ ἄρχοιτο καὶ ὀτρύνειαν ἀείδειν
ἀοιδοὶ ... ἀρχόμενοι δὲ Λίνον καὶ λήγοντες καλέουσιν
• comenzar a hablar, tomar la palabra
ἔα μ' ἐν οἷσιν ἠρξάμην
permite que me quede en lo que dije al principio
d) sólo en v. med., de otras actividades, gener. dar comienzo
ἀρχόμενος τὰ πρῶτ' ἀρότου
ἀμήτου
σπέρματος
ρχσαντο τν ἔργν
comenzaron las obras
• esp. en part. ἀρχόμενος, ἀρξάμενος al empezar
ἐς πλόον ἀρχόμενοι
al comenzar la navegaciónἦν Ἰησοῦς ἀρχόμενος ὡσεὶ ἐτῶν τριάκοντα
tenía Jesús al empezar (su predicación) como treinta años
• esp. ref. a un tratado, una obra literaria, discurso, etc.
ἀρχόμενος δὲ ἀπ' ἀρχῆς διεξήιε ...
ἀρξάμενος εὐθύς καθισταμένου (πολέμου)
habiendo empezado (a redactar su historia) en cuanto empezó la guerra
•
ἐν τῷ ἄρχεσθαι
al empezar (una ciencia) e.d. al considerar los principios generales
• en lit. crist.
(οἱ) ἀρχόμενοι
(los) principiantes o catecúmenos
• en perf. tener su principio op. a ‘ser eterno’, Gr.Naz.M.35.1221B;
e) de comidas, ceremonias y fiestas que requieren cierto orden establecido empezar, presidir, inaugurar c. gen.
σύ γ' ἄρχε θεοῖσι δόμοις ἔνι δαιτός
tú (Temis) preside en los palacios el banquete para los diosesἄρξαι σπονδαῖσιν
Ἀτρεΐδη, σὺ ἄρχε
• en v. med. c. gen.
πάντων ἀρχόμενος μελέων
empezando (a cortar) todos los miembros (del animal)ἄρξασθαι ... κοινῆς τραπέζης
ἄρξασθαί τε πίθου
(es el mejor día) para empezar un tonelΒάκχῳ τὰς τριετ<ε>ῖς ἀρχόμεναι θυμέλας
al inaugurar las ceremonias trienales en honor de Bacoἄρχειν εἰς τὰ Θεσμοφόρια
presidir en las Tesmoforias
2 c. part. e inf. comenzar, empezar a
a) c. part.
χαλεπαίνων
ἔπος εἰπὼν ἀποθύμιον
ἀδικέων
• en v. med.
ἄρχεσθαι ἐπιδέοντα ἀπὸ τοῦ οἰδήματος
ἐπεὰν ... ἄρχηται διακινεύμενος
ἐπαινοῦντες
διαλεγόμενοι
διδάσκων
ἡ ψυχὴ ... ἄρχεται ἀπολείπουσα
b) c. inf.
βουλῆς ἐξ ἦρχε νέεσθαι
ὣς ... ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι
νέκυας φορέειν
ἐμ' ἀτιμάζειν ἄρχει
μέλος ... ἄρχε παρσένοις ἀείδην
στρατεύεσθαι
νόμους τίθεσθαι
ἐπαινεῖν
• en v. med.
ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν
νῆας πήγνυσθαι
Δήμητρ' ... ἄρχομαι ἀείδειν
τέττιξ ... ἀείδειν ἄρχεται
πολεμεῖν
οἰκοβομεῖν
μανθάνειν
λαλῆσαι
λέγειν
• en un uso pleonástico, calco de sintagmas semíticos
ὧν ἤρξατο ὁ Ἰησοῦς ποιεῖν
II sólo en v. med., c. gen., adv. o constr. prep. de origen
a) c. rég. de n. de pers. empezar por
σεο
Μουσάων ἀρχώμεθα
Διὸς ἀρχόμεναι
ὁπλοτέρων ἀνδρῶν ἀρχώμεθα
ἐκ Διὸς ἀρχομένα
ἀπὸ παιδίων
ἀρξάμενος ἀπό σου
ἀφ' Ἑστίας ἀρχόμενος
empezando por Hestia
• c. el gen. de origen e inf.
ἀπὸ τῶν πατέρων ἄρχονται καταφρονεῖν τῶν γεραιτέρων
• tb. c. dat.
Ἑστίῃ ἀρχόμενος
b) c. rég. de n. de lugar o indicación local partir de, comenzar desde
τοῦ χώρου ὅθεν τε περ οἰνοχοεύει
Δωδωνάθεν
ἄνωθεν τοῦ στρατοπέδου
πόθεν ἄρξομαι;
(ἰητρικὴ) πόθεν ποτὲ ἦρκται
πόθεν ἄρχεται τὰ ἀναφυσήματα
ἐκ δὲ τοῦ ἀρχόμενος
habiendo empezado a partir de aquíἐκ μυχοῦ ... ἐς τὴν εὐρέαν θάλασσαν
ἄρχεσθαι ἐκ τοῦ ὑγιέω
empezar desde la parte sanaἀφ' ἱερῶν ἠργμένη (ἀρχή)
• esp. para indicar los límites
ἀρξάμενοι ἀπὸ τῆς λιβικῆς γωνίας τοῦ πύργου
ἀπο τοῦ προπυλαίου
ἀ]ρχομένου νότου εἰς βορρᾶ (sic)
c) c. rég. de n. que significan un estadio temporal, c. prep. empezar desde, a partir de
ἐκ παιδῶν
empezando de niñosἀπὸ τῆς ἕω ἀρξάμενος ἄχρι πρὸς ἑσπέραν
ἀπὸ τούτων ἠρξάμεθα τῶν καιρῶν
μέχρι τῶν δώδεκα ἀπὸ μιᾶς ἀρξάμενος
ἀπὸ ἑκατοστῆς ... Ὀλυμπιάδος
III c. suj. de abstr.
1 gener. tener principio, empezar, comenzar
a)
ἄρχει μὲν ἀγών
empieza la competiciónἄρξαντος αὐτοῦ (πολέμου)
νῦν δὲ ἦρξε μὲν ἡμῖν ἐκ μουσικῆς ἡ ... δόξα
ahora bien, entre nosotros la creencia ... tuvo su origen en la música
• tb. en v. med.
ἅμα πρῶτοις ἄρξεται καὶ τερτάτοις
empezará (la ruina de una ciudad) junto con la primera y tercera generaciónἡ νόσος ... ἤρξατο γενέσθαι τοῖς Ἀθηναῖοις
b) de fenómenos naturales que marcan divisiones temporales
τὸ θέρος ἦρξε τοῦ ἐνδεκάτου ἔτους
• esp. en v. med.
ἅμα ἦρι ἀρχομένῳ
al comienzo de la primaveraἤρχετο τὰ κατὰ τὴν ἄμποτιν
2 de tratados, leyes, c. indicación temp. expresa comenzar a regir, regir
τὴν ἐκεχειρίαν ἄρχειν τήνδε τὴν ἡμέραν
ἄρχν δὲ τὸν χρόνον τν σπονδν τ Μεταγειτνινος μνὸς ἀπὸ διχομενίας
χρόνος ὅντινα δεῖ ἄρχειν
ἄρχει τῶν σπονδῶν ἔφορος Πλειστόλας
comienza el tratado el éforo Plístolas e.d. comienza a regir a partir del eforado de Plístolas
3 en series gráficas, numéricas empezar
ἀφ' ἧς ἂν πλευρᾶς ἄρξῃ τὸ ἄλφα
τὸ ἄρχον
el principioop. τὸ ἑπόμενον
4 gram.
ἡ ἄρχουσα (συλλαβή)
sílaba inicial
•
τὸ ἄρχον
el radical
•Et. desconocida, a no ser que proceda de *ser-gh- ‘proteger’ cf. ὄρχαμος, gót. saúrgan, lit. sargá c. un cambio de sent. hacia ‘ser el primero’, ‘guiar’.
1. als eerste doen
a. als eerste iets doen, het initiatief nemen tot, meestal act., met gen.:
b. spec. voorgaan, leiden, met gen.:
c. med. beginnen, abs.:
2. van hiërarchische verhoudingen
a. aanvoeren, het bevel hebben over; met gen.:
b. regeren, heersen over, met gen.:
c. een ambt bekleden, ook met acc. v.h. inw. obj.
a) absolut ; πρὸς Ὄλυμπον ἴσαν θεοὶ πάντες ἅμα, Ζεὺς δʼ ἦρχε, ging voran, war an der Spitze, Il. 1.495 ; vgl.3.420, 9.657, 11.472 ; νῦν δʼ ἄρχʼ, ὅππῃ σε κραδίη θυμός τε κελεύει 13.784 ; ὅπῃ ἄρξειεν Ἀχιλλεύς Od. 3.106 ; οἱ δʼ ᾤμωξαν ἀολλέες, ἦρχε δʼ Ἀχιλλεύς Il. 23.12 ; ἀρχέτω· αὐτὰρ ἐγὼ μάλα πείσομαι ᾗ περ ἂν οὗτος 7.286 ; σὺ μὲν ἄρχε 9.69 ; τίη δὴ νῶι διέσταμεν ; οὐδὲ ἔοικεν ἀρξάντων ἑτέρων 21.437 ; Plat. Rep. X.619b dem τελευτῶν entgegengesetzt.
b) c. gen.; ἄρχε μάχης ἠδὲ πτολέμοιο Il. 7.232 ; ἄρξειαν πολέμοιο 4.335 ; ἦρχον ἐγὼ μύθοιο 11.781 ; πρῶτος Πηνέλεως ἦρχε φόβοιο 17.597 ; von dgl. Fällen ist vielleicht zu unterscheiden ἦρχε δʼ ὁδοῖο νήσου ἐπʼ ἐσχατιῆς Od. 5.237 ; λόγου, der Erste sein im Reden, d.i. anfangen zu reden, Eur. Phoen. 450 ; Xen. An. 1.6.5 ; vgl. Cyr. 6.1.6 ἐπεὶ πρεσβύτερός εἰμι, die Jüngern sprechen hernach ; τῆς ἀδικίης Her.3.130 ; κακῶν ἦρξε τὸ δῶρον war das Erste, die Ursach, Soph. Tr. 869 ; τοῖς Ἕλλησι μεγάλων κακῶν ἄρξει Thuc. 2.12 ; μεταβολῆς ἁπάσης ἄρχει Plat. Legg. X.892a ; γενέσεώς τινι Dion.Hal. 1.10 ; ähnl. τὸ γένος ἄρχει ἀπό τινος, abstammen, ibid.; χειρῶν, Tätlichkeiten anfangen, Plat. Legg. IX.869c ; so auch ohne χειρῶν, IX.880a. Doch auch wie ἄρχεσθαι, von etwas anheben, Eur. Tr. 969.
c) seltner c. acc.; ὁδόν, den Weg vorangehen, τινί, Od. 8.107 ; ἅπερ ἦρχεν, was er zuerst tat, Aesch. Ag. 1511 ; λυπηρόν τι Soph. El. 542 ; ὕμνον Pind. N. 3.10 ; aber σπονδαῖς ἄρχειν, libatione auspicari, Pind. I. 5.37.
d) c. inf.; μηριόνης ἦρχʼ ἴμεν Il. 13.329 ; βουλῆς ἐξ ἦρχε νέεσθαι 2.84 ; ἄρχετε νέκυας φορέειν Od. 22.437 ; ὥς κε Τρῶες Ἀχαιοὺς ἄρξωσι πρότεροι ὑπὲρ ὅρκια δηλήσασθαι Il. 4.67 ; ἄρξει καὶ προτέρω κακὸν ἔμμεναι Od. 4.667 ; λέγειν Eur. Med. 475.
e) c. part.; ἦρχε λέχοσδε κιών Il. 3.447 ; ἐγὼ δʼ ἦρχον χαλεπαίνων 2.378 ; ἀδικῶν Her. 4.119.
f) c. dat., oft bei Hom.: neben dem gen., τοῖσι μύθων ἦρχε Ἀθήνη Od. 13.374, vgl. Il. 2.433 ; τῇσιν Ἀνδρομάχη ἦρχε γόοιο Il. 24.723 ; ἄρχε θεοῖσι δαιτός 15.95 ; neben dem inf., τοῖσιν Ἥφαιστος ἦρχʼ ἀγορεύειν Il. 1.571, vgl. Od. 2.15, 16.845. Diese Dative sind wohl in der Bed. eines genit. partitiv. zu nehmen, wie Homer ja überhaupt sehr oft den dat. in dem Sinne gebraucht, für welchen die Prosa den genit. gebrauchen würde, vgl. Friedlaender Aristonic. p. 22 ; also τοῖσιν Ἥφαιστος ἦρχʼ ἀγορεύειν = der erste unter ihnen, welcher redete, war Hephästos. Hiervon ist wohl zu unterscheiden der dat. Od. 24.9 ἦρχε δʼ ἄρα σφιν Ἑρμείας κατʼ εὐρώεντα κέλευθα, er führte sie ; welche Stelle Licht erhält durch die wegen ihres accus. schon unter c) erwähnte Stelle Od. 8.107 ἦρχε δὲ τῷ αὐτὴν ὁδὸν ἥν περ οἱ ἄλλοι ; in diesen beiden Stellen ist also an den Sinn des genit. partit. nicht zu denken, sondern an den des genit. objekt.
2) Häufiger ist in Prosa das med., den Anfang womit machen, im Ggstz dessen, was man später tut ; doch wird dieser Unterschied vom act. nicht immer beobachtet ; bei Hom. steht entschieden mehrmals das med. genau in demselben Sinne wie das act.: τοῖς ὁ γέρων πάμπρωτος ὑφαίνειν ἤρχετο μῆτιν Il. 7.324, 9.93 ; τοῖσι Τηλέμαχος ἤρχετο μύθων Od. 1.367 ; τῇσι Ναυσικάα ἤρχετο μολπῆς 6.101. In anderen Stellen läßt sich ein Unterschied zw. med. u. act. annehmen : ὅτʼ ἂψ ἄρχοιτο Od. 8.90 ; ἤρξατο δʼ ὡς πρῶτον Κίκονας δάμασε 23.310 ; ἐν σοὶ μὲν λήξω, σέο δʼ ἄρξομαι Il. 9.97 ; ὁ δʼ ὁρμηθεὶς θεοῦ ἤρχετο Od. 8.499 ; ἀρξάμενοι τοῦ χώρου ὅθεν τέ περ οἰνοχοεύει 21.142 ; ἐκ τοῦ ἀρχόμενος λέχος ἔξεον 23.199 ; vom Opfer Od. 14.428 ὁ δʼ ὠμοθετεῖτο συβώτης, πάντων ἀρχόμενος μελέων, ἐς πίονα δημόν, v.l. πάντοθεν, s. Scholl. Did.; vgl. ἀπάρχομαι. Bei den Folgenden:
a) c. gen., ἐπέων Pind. P. 4.30 ; λόγου, seine Rede anfangen, Xen. An. 3.2.7 ; δρόμου, σίτου Cyr. 3.3.61. Häufiger
b) ἀπό τινος, so daß der einzelne Punkt, der der erste ist, bezeichnet wird, vgl. Matth. Gr. §.336, Anm. 2 ; Plat. Phaedr. 100b, Soph. 218a ; ἤργμεθα Legg. IV.722c ; Xen. An. 6.1.18 u. sonst ; dah. πόθεν, Plat. Menex. 237a ; bes. wird ἀπό τινος ἀρξᾰμενος periphrastisch gebraucht, von da an, vgl. Her. 3.91 ; Plat. Gorg. 471c. Ebenso ἔκ τινος, Her. 2.17 u. öfter ; ἐκ παιδός, ἐκ παίδων σμικρῶν ἀρ., von Kindheit an, Plat. Rep. IX.582b, Prot. 325c ; ἐξ ἕω ἀρξάμενος – μέχρι, vom Morgen an, Legg. VII.807d. Ein Verbum steht dabei
c) im inf., um übh. den Anfang auszudrücken von etwas, ἄρχομαι μανθάνειν Xen. Mem. 3.5.22, ich fange an zu lernen ; ἡ νόσος ἤρξατο γενέσθαι, die ersten Spuren der Krankheit zeigten sich, Thuc. 2.47 ; – oder mit dem partic., wenn der Anfang in Beziehung auf die ganze Folgezeit, den Fortgang des Zustandes betrachtet wird, ἠρχόμεθα διαλεγόμενοι Plat. Theaet. 187a ; ἄρχομαι διδάσκων, ich fange meinen Unterricht an, Xen. Cyr. 8.8.2 ; umgekehrt, ἀρχόμενος ἔλεγον Plat. Theaet. 174b, zuerst ; vgl. Matth. Gr. §.557.
3) der Erste sein als Anführer, Herrscher, befehligen, herrschen ; absolut, Od. 6.12, 14.471, Il. 13.136 ; ἄρχειν τε καὶ ἄρχεσθαι Plat. Prot. 326d ; ἄρξουσι καὶ ἄρξονται Rep. III.412c ; so in pass. Bdtg auch Aesch. Pers. 581 ; Her. 7.139 ; aber ἀρχθήσομαι hat Arist. Pol. 1.13 u. Sp.; bes. Archont sein ; mit dem gen., Il. 2.494, 16.173, Od. 10.205 ; eben so Folg., sowohl vom Könige, als von den Obrigkeiten ; ἀρχὴν ἄρχειν ; häufig vom Heerführer, Her. 5.1 ; Xen. An. 2.2.5 ; ἵππων ζεύγους Plat. Theag. 123d ; κώμης Xen. An. 4.5.28. Homerisch ist die Vbdg mit dem dat., ἦρχε δʼ ἄρα σφιν Ἕκτωρ Il. 16.552 ; ἦρχε δʼ ἄρα σφιν Ἄρης καὶ Ἐνυώ 5.592 ; οἷσί περ ἄρχει 2.805, vgl. Scholl.; εἰνάκις ἀνδράσιν ἦρξα καὶ νέεσσιν ἄνδρας ἐς ἀλλοδαπούς Od. 14.230 ; ἄρχε μυρμιδόνεσσι μάχεσθαι Il. 16.65 ; Ζεὺς δαρὸν οὐκ ἄρξει θεοῖς Aesch. Prom. 942 ; vgl. Eur. I.A. 337 ; Paus. 1.1.2 ; auch ἔν τισιν, Il. 13.690 ; Plat. Phaedr. 238a. Allgem., die Oberhand behalten, wie κρατέω, σέο ἕξεται ὅ ττί κεν ἄρχῃ Il. 9.102. – Pass., befehligt werden ; dah. untergeben sein, = ὑπήκοον εἶναι, Xen. An. 7.7.29 ; bes. von Untertanen, Cyr. 1.6.8 ; von den gemeinen Soldaten, An. 3.2.30 ; Her. vrbdt gew. ὑπό τινος, doch auch ὑπό τινι, 1.91, 130 ; ἄρχεται ἐς τοῦτο τὸ ὄρος ὑπὸ τῶν Περσέων, impers. = die Perser herrschen, 3.97.
3 sing. fut. ἄρξει Od. 4.667.
Aor. ἄρξα Od. 14.230.
3 pl. subj. -ωσι Il. 4.67, 72.
3 sing. opt. -ειε Od. 3.106.
3 pl. -ειαν Il. 4.335.
Genit. pl. masc. pple. ἀρξάντων Il. 21.437.
Fut. mid. ἄρξομαι Il. 9.97.
3 sing. aor. ἄρξατο Od. 23.310.
Pple. ἀρξάμενος, -ου Il. 19.254: Od. 21.142. (ἀπ-, ἐξ-, ἐπ-, κατ-, ὑπ-,.)
- 1
In act. and mid.
- a
To make a beginning or start, give a lead, set an example.
With complementary infin.: ἀγορεύειν (began speech, opened debate) Il. 1.571, Il. 7.347, Il. 18.249, νέεσθαι (lead the way) Il. 2.84, δηλήσασθαι (take the initiative in . . ., be the first to . . .) Il. 4.67 = 72, ὑφαίνειν μῆτιν Il. 7.324 = Il. 9.93, ἴμεν Il. 13.329: ἀγορεύειν Od. 2.15, Od. 16.345 = Od. 18.349 = Od. 20.359, Od. 22.461, νέκυας φορέειν Od. 22.437.
So ἄρξει καὶ προτέρω κακὸν ἔμμεναι (will get the start of us and do us yet further mischief) Od. 4.667.
With pple.: χαλεπαίνων Il. 2.378.
Sim. with genit.: μύθων
(cf. ἀγορεύειν above) Il. 2.433, Il. 5.420, Il. 7.445, etc.: Od. 1.28, Od. 3.68, Od. 5.202, etc. πολέμοιο Il. 4.335, Il. 20.154. μάχης Il. 7.232, Il. 20.138. μύθοιο Il. 11.781. φόβοιο (set the example of flight) Il. 17.597. γόοιο Il. 24.723. μολπῆς (led the dance) Od. 6.101.To make preparations for, get ready: θεοῖσι δαιτός Il. 15.95.
With cognate acc.: ὅττι κεν ἄρχῃ Il. 9.102.
Absol.: ἀρχέτω Il. 7.286, σέο ἄρξομαι (with thee) Il. 9.97. Cf. Il. 9.69, Il. 21.437, 439, Il. 23.12: τοῦχώρου (from the place) Od. 21.142, ἄρξατο ὡς . . . (by telling how . . .) Od. 23.310. Cf. Od. 8.90, 499, Od. 23.199.
- b
As a word of ritual, to cut off (hairs of the victim) as the first-fruits of the sacrifice (cf. ἀπάρχω, κατάρχω): κάπρου ἀπὸ τρίχας ἀρξάμενος Il. 19.254.
Sim.: ἀρχόμενος μελέων (cutting off pieces from the limbs as first-fruits) Od. 14.428.
- a
- 2
In act.
- a
To be the leader, commander, or chief of.
With genit.: βοιωτῶν Il. 2.494. Cf. Il. 2.517, Il. 12.93, Il. 16.173, etc.: Od. 10.205, Od. 13.266.
With dat.: οἷσί περ ἄρχει Il. 2.805. Cf. Od. 14.230.
Absol., to be ruler, hold sway Od. 6.12.
- b
To lead the way, act as leader, take the lead Il. 1.495, Il. 3.420, 447, Il. 5.592, Il. 9.657, Il. 11.472 = Il. 15.559 = Il. 16.632, Il. 13.136 = Il. 15.306 = Il. 17.262, Il. 13.690, 784, Il. 14.134, 384, Il. 16.65, 552, Il. 17.107, Il. 18.516, Il. 19.248, Il. 21.391: Od. 2.416, Od. 3.12, 106, Od. 5.237 (local genit.), Od. 14.471, Od. 23.370, Od. 24.9, 501.
With cognate acc.: αὐτὴν ὁδόν Od. 8.107.
- a
- 1
- 1 act., rule
- a abs. ἇς Οἰνόμαος ἆρχε O. 10.51
- b c. dat. ἤθελον Χίρωνά κε ζώειν βάσσαισί τʼ ἄρχειν Παλίου P. 3.4
- c c. gen. “βασιλεύς, ὅστις ἄρχει ναός” Jason P. 4.230 [Ἐλέλιχθον, ἄρχεις ὃς ἱππιᾶν ἐσόδων (coni. Bowra: ὀργαῖς πάσαις ὃς ἱππείαν ἔσοδον codd.) P. 6.50]
- 2 act. and med., begin
- a abs. ἀρχομένου δʼ ἔργου πρόσωπον χρὴ θέμεν τηλαυγές O. 6.3 “ἅμα πρώτοις ἄρξεται” (codd.: ῥάξεται coni. Wil.: loc. susp., cf. von der Mühll, M. H., 1964, 50f.) O. 8.45 καὶ πόθεν ἀθαν[άτων ἔρις ἄ]ρξατο (supp. Bury) Πα. 6. 50. τί κάλλιον ἀρχομένοις ἢ καταπαυομένοισιν ἢ βαθύζωνόν τε Λατὼ ἀεῖσαι; (v. l. -ομένοισιν) fr. 89a. 1.
- b c. acc. ἄρχε δʼ οὐρανοῦ πολυνεφέλα κρέοντι, θύγατερ, δόκιμον ὕμνον N. 3.10
- c c. gen. “φιλίων δʼ ἐπέων ἄρχετο” (v. l. ἄρχεται.) P. 4.30 ὅθεν περ καὶ Ὁμηρίδαι ῥαπτῶν ἐπέων τὰ πόλλʼ ἀοιδοὶ ἄρχονται, Διὸς ἐκ προοιμίου N. 2.3 βουβόται τόθι πρῶνες ἔξοχοι κατάκεινται Δωδώναθεν ἀρχόμενοι πρὸς Ἰόνιον πόρον N. 4.53 αἱ δὲ πρώτιστον μὲν ὕμνησαν Διὸς ἀρχόμεναι σεμνὰν Θέτιν (sc. Μοῖσαι) N. 5.25 [ὅτε Λαομέδοντι πεπρωμένοιʼ ἤρχετο μόροιο κάρυξ (expectes ἄρχ-, Snell:? was a beginning for) fr. 140a. 67 (41). v. ἔρχομαι]
- d c. dat., begin with τὸν μὲν ἐν ῥινῷ λέοντος στάντα κελήσατο νεκταρέαις σπονδαῖσιν ἄρξαι καρτεραίχμαν Ἀμφιτρυωνιάδαν I. 6.37
- e begin, start upon ναυσιφορήτοις δʼ ἀνδράσι πρώτα χάρις ἐς πλόον ἀρχομένοις πομπαῖον ἐλθεῖν οὖρον (v. l. ἐρχομένοις) P. 1.34
- f frag. ]ἀρχομ[ Πα. 7B. 8.
Strong 756, 757
1. to begin.
2. to rule (v. DCG, ii, 538
b.): c. gen., Mk 10:42, Ro 15:12. Mid., to begin: seq. ἀπό, Mt 16:21 20:8, Lk 14:18 23:5 24:27, 47, Jo 8:9, Ac 1:22 8:35 10:37, I Pe 4:17; c. inf., an Aramaic pleonasm, Mk 1:45 2:23 5:17, Lk 3:8, al. (v. M, Pr., 14 f.; Dalman, Words, 27; MM, s.v.).
Osa, diosa mayor, que gobiernas el cielo
gloria a ti, Dios, que gobiernas sobre los Eones
- in pass. sense:— to be first,
- Iof Time, to begin, make a beginning, both in Act. and Mid.:
- 1c. gen. to make a beginning of, πολέμοιο, μάχης, etc., Hom.; so Hdt. and Attic:—Mid. also in a religious sense, like ἀπάρχεσθαι, ἀρχόμενος μελέων beginning the sacrifice with the limbs, Od.; ἄρχειν σπονδῶν Thuc.
- 2c. gen. also to begin from or with, ἐν σοὶ μὲν λήξω σέο δʼ ἄρξομαι Il.; so, ἄρχεσθαι ἔκ τινος Od.; ἀρξάμενοι ἀπὸ παιδίων even from boyhood, Hdt.
- 3c. gen. rei et dat. pers., ἄρχ. θεοῖς δαιτός to make preparations for a banquet to the gods, Il.; τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε Il., etc.
- 4c. acc., ἄρχειν ὁδόν τινι, like Lat. praeire viam alicui, to shew him the way, Od.; absol. (sub. ὁδόν), to lead the way, Hom.; then generally ἄρχειν τι Aesch., Soph.
- 5c. inf. to begin to do a thing, Hom., etc.; c. part. of continued action or condition, ἦρχον χαλεπαίνων Il.; ἄρχ. διδάσκων Xen.
- 6absol., ἄρχε begin! Hom.; ἄρχει ἡ ἐκεχειρία Thuc.; ἅμα ἦρι ἀρχομένωι, θέρους ἀρχομένου Thuc.
- IIof Authority, to lead, rule, govern, only in Act.:
- 1c. gen. to rule, be leader of . ., τινός Hom., Attic
- 2c. dat. to rule over, Hom., Aesch.
- 3absol. to rule, govern, Aesch.: esp. to hold a subordinate office, ὁκοῖον εἴη ἄρχειν μετὰ τὸ βασιλεύειν Hdt.:—at Athens, to be archon, Dem.; cf. ἄρχων.
- 4Pass. to be ruled, governed, Hdt., Attic; οἱ ἀρχόμενοι subjects, Xen.
-
…ἀρξαμένῳ. βουλοίμην ἄν, ὦ Σώκρατες, ἀλλʼ ὀρρωδῶ μὴ τοὐναντίον γένηται · ἀτεχνῶς γάρ μοι δοκεῖ ἀφʼ ἑστίας ἄρχεσθαι κακουργεῖν τὴν πόλιν, ἐπιχειρῶν ἀδικεῖν σέ. καί μοι λέγε, τί καὶ ποιοῦντά σέ φησι διαφθείρειν τοὺς νέους…
Plato, Euthyphro
-
…τί λέγεις σύ ; ἔφη. ἃ σὺ λέγεις, ἔμοιγε δοκῶ · σκοπῶμεν δὲ βέλτιον. οὐχ ὡμολόγηται τοὺς ἄρχοντας τοῖς ἀρχομένοις προστάττοντας ποιεῖν ἄττα ἐνίοτε διαμαρτάνειν τοῦ ἑαυτοῖς βελτίστου, ἃ δʼ ἂν προστάττωσιν οἱ ἄρχοντες δίκαιον εἶναι τοῖς…
Plato, Republic
-
…ὁπότεροι τὰ πράγματα πράξουσι καὶ τῆς πόλεως ἄρξουσιν. εἰ γὰρ ὑπὲρ τῶν ἀδικουμένων ἐστασίαζον, ποῦ κάλλιον ἦν ἀνδρὶ ἄρχοντι, ἢ Θρασυβούλου Φυλὴν κατειληφότος, τότε ἐπιδείξασθαι τὴν αὑτοῦ εὔνοιαν ; ὁ δʼ ἀντὶ τοῦ ἐπαγγείλασθαί τι ἢ πρᾶξαι…
Lysias, Speeches
-
…σύ ; ἔφη. ἃ σὺ λέγεις, ἔμοιγε δοκῶ · σκοπῶμεν δὲ βέλτιον. οὐχ ὡμολόγηται τοὺς ἄρχοντας τοῖς ἀρχομένοις προστάττοντας ποιεῖν ἄττα ἐνίοτε διαμαρτάνειν τοῦ ἑαυτοῖς βελτίστου, ἃ δʼ ἂν προστάττωσιν οἱ ἄρχοντες δίκαιον εἶναι τοῖς ἀρχομένοις ποιεῖν…
Plato, Republic
-
…μοι εἰπέ · οὐ καὶ πείθεσθαι μέντοι τοῖς ἄρχουσιν δίκαιον φῂς εἶναι ; ἔγωγε. πότερον δὲ ἀναμάρτητοί εἰσιν οἱ ἄρχοντες ἐν ταῖς πόλεσιν ἑκάσταις ἢ οἷοί τι καὶ ἁμαρτεῖν ; πάντως που, ἔφη, οἷοί τι καὶ ἁμαρτεῖν .…
Plato, Republic
-
…φορτικὰ μὲν καὶ δικανικά, ἀληθῆ δέ. ἐγὼ γάρ, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, ἄλλην μὲν ἀρχὴν οὐδεμίαν πώποτε ἦρξα ἐν τῇ πόλει, ἐβούλευσα δέ · καὶ ἔτυχεν ἡμῶν ἡ φυλὴ Ἀντιοχὶς πρυτανεύουσα ὅτε ὑμεῖς τοὺς δέκα στρατηγοὺς τοὺς…
Plato, Apology
-
…μάλιστα δυνάμενοι ; μάλιστα ; μάλιστα δὲ δύνανται οἱ πλουσιώτατοι καὶ οἱ τούτων ὑεῖς, πρῳαίτατα εἰς διδασκάλων τῆς ἡλικίας ἀρξάμενοι φοιτᾶν, ὀψιαίτατα ἀπαλλάττονται. ἐπειδὰν δὲ ἐκ διδασκάλων ἀπαλλαγῶσιν, ἡ πόλις αὖ τούς τε νόμους ἀναγκάζει μανθάνειν καὶ…
Plato, Protagoras
-
…ἀναγκαῖον εἶναι ἡμῖν ὁμολογεῖν πᾶσαν ἀρχήν, καθʼ ὅσον ἀρχή, μηδενὶ ἄλλῳ τὸ βέλτιστον σκοπεῖσθαι ἢ ἐκείνῳ, τῷ ἀρχομένῳ τε καὶ θεραπευομένῳ, ἔν τε πολιτικῇ καὶ ἰδιωτικῇ ἀρχῇ. σὺ δὲ τοὺς ἄρχοντας ἐν ταῖς πόλεσιν, τοὺς…
Plato, Republic
-
…, καὶ ἐνταῦθʼ ἂν καταφανὲς γενέσθαι ὅτι τῷ ὄντι ἀληθινὸς ἄρχων οὐ πέφυκε τὸ αὑτῷ συμφέρον σκοπεῖσθαι ἀλλὰ τὸ τῷ ἀρχομένῳ · ὥστε πᾶς ἂν ὁ γιγνώσκων τὸ ὠφελεῖσθαι μᾶλλον ἕλοιτο ὑπʼ ἄλλου ἢ ἄλλον ὠφελῶν πράγματα ἔχειν. τοῦτο μὲν…
Plato, Republic
-
…οὐχ ὡμολόγηται τοὺς ἄρχοντας τοῖς ἀρχομένοις προστάττοντας ποιεῖν ἄττα ἐνίοτε διαμαρτάνειν τοῦ ἑαυτοῖς βελτίστου, ἃ δʼ ἂν προστάττωσιν οἱ ἄρχοντες δίκαιον εἶναι τοῖς ἀρχομένοις ποιεῖν ; ταῦτʼ οὐχ ὡμολόγηται ; οἶμαι ἔγωγε, ἔφη. οἴου τοίνυν, ἦν δʼ…
Plato, Republic