ἄσταχυς
ἄσταχυς, an ear of grain
ἄστᾰχυς, υος, ὁ, (στάχυς with prothetic α):—
- ear of corn, Il. 2.148, Hdt. 5.92.ζʹ, Call. Cer. 20, etc.: metaph., βοστρύχων ἀστάχυες Philostr. Im. 1.7, cf. Luc. Charid. 3.
- II bandage, Gal. 18(1).813.
ἄ·σταχυς, υος (ὁ) [τᾰῠ] épi de blé, Il. 2, 148 ; Hdt. 5, 92 ; fig. βοστρύχων ἀ. Philstr. 1, 7, boucles ondoyantes comme des épis.
Étym. pré-grec ; cf. ἀ proth. στάχυς.
ἄσταχυς, υος, ὁ, = στάχυς, mit euphon. α, Kornähre, Hom. Il. 2.148 u. sp.D.; Her. 5.92 ; Plut.
ἄσταχυς
= στάχυς Il. 2.148.
ἄσταχυς , υος: ear of grain, pl., Il. 2.148†.
ἄσταχυς
a_euphon, σταχύς
- an ear of corn, Il., Hdt.