ἀστειότης
ἀστειότης, prettiness, daintiness
ἀστειότης, ητος, ἡ,
- prettiness, daintiness of person, Vett.Val. 161.17; politeness, wit, μακαρισμὸς καὶ ἀ. Andronic.Rhod. p. 570 M., cf. Lib. Or. 11.270, Sch. Ar. Pax 370.
I
1 refinamiento, elegancia como una cualidad de los
σωματικὰ εὐημερήματα
νοητὴ ἀ.
elegancia espiritual
• educación, cortesía, urbanidad
μακαρισμὸς καὶ ἀ.
τῶν ἐνοικούντων ἀ.
τῇ ἀστειότητι ἐχρήσατο ... ὥσπερ χαριεντίζεται τὸν θεόν
2 ciudadanía rétor anón. en PLit.Lond.138.2.12.
II bondad, nobleza
τῶν ἐπιτηδευμάτων
ἀστειότης, ητος (ἡ) c. le préc. Lib. 1, 365.
ἀστειότης, ητος, ἡ, Feinheit, Witz, Schol. Ar. Av. 195.