ἄστεκτος
ἄστεκτος, insufferable
ἄστεκτος, ον, (στέγω)
- insufferable, Hsch., A. Fr. 224 ap.AB 456 (Hsch. ἄστερκτα), Paul.Aeg. 5.16, Dsc. Ther. 13. Adv. -τως Hsch.
1 insoportable
ἄστεκτα
ὁ καῦσος
2 adv. -ως de forma insoportable Hsch.
ἄ·στεκτος, ος, ον, qu’on ne peut couvrir ou dissimuler, Eschl. fr. 220.
Étym. ἀ, στέγω.
ἄστεκτος, = ἄστεγος 2).