ἀχρήσιμος
ἀχρήσιμος, useless
ἀχρήσ-ιμος, ον,
- useless, ἐν ἀ. διαθέσει CPHerm. 119riv9 (iii A. D.), cf. Sopat. in Rh. 8.10 W., Hippiatr. 14.
inútil, inservible
ἐν ἀχρησίμῳ νῦν διαθέσει
ὥστε ἀχρήσιμόν μοι τὴν γεωργίαν γενέσθαι
ἀχρήσιμος ἔσται ἡ γονή
ἀ·χρήσιμος, ος, ον, inutile, Th. C.P. 6, 19, 3 ; Rhét. 8, 10, 19 W. ; Hippiatr. 56, 33 ; etc.
ἀχρήσιμος, unbrauchbar, unnütz, Theophr.