Ἅφαιστος
Ἅφαιστος, Hephaestus
Ἅφαιστος, v. Ἥφαιστος.
Ἅ¯φαιστος god of fire.
- a Ἁφαίστου τέχναισιν χαλκελάτῳ πελέκει πατέρος Ἀθαναία κορυφὰν κατʼ ἄκραν ἀνορούσαισʼ O. 7.35 τοῦ δὲ παντέχ[νοις] Ἁφαίστου παλάμαις καὶ Ἀθά[νας] τίς ὁ ῥυθμὸς ἐφαίνετο; of the third Delphic temple of Apollo Pae. 8.66 test., Boethus in Phot., lex. s. v. Ἥρας δεσμούς· παρὰ Πινδάρῳ γὰρ (Ἥρα) ὑπὸ Ἡφαίστου δεσμεύεται ἐν τῷ ὑπʼ αὐτοῦ κατασκευασθέντι θρόνῳ fr. 283.
- b generally, fire κεῖνο δʼ Ἁφαίστοιο κρουνοὺς ἑρπετὸν δεινοτάτους ἀναπέμπει i. e. Etna in eruption P. 1.25 σέλας δʼ ἀμφέδραμεν λάβρον Ἁφαίστου P. 3.40
Ἅφαιστος
- Hephaestus, Doric for Ἥφαιστος.