ἀφαμαρτάνω
ἀφαμαρτάνω, to miss
- miss oneʼs mark, c. gen., καὶ τοῦ μέν ῥʼ ἀφάμαρτεν Il. 8.119, etc.; θηρός Pancrat. l.c.: also in Prose, X. HG 6.1.15, D. 14.13.
- II lose, be deprived of what one has, σεῦ ἀφαμαρτούσῃ Il. 6.411; φίλου ἀπὸ πατρὸς ἁμαρτών 22.505.
1 no alcanzar, no acertar c. gen.
καὶ τοῦ μέν ῥ' ἀφάμαρτεν
y entonces no lo alcanzóἡ τέχνη διὰ τὸ ξύμπτωμα τῆς τύχης τῆς κατορθώσιος ἀφήμαρτε
πᾶς ... ὁ ἁμαρτάνων ἀφαμαρτάνει τοῦ προκειμένου
todo el que yerra no alcanza su propósitoἑκὼν γὰρ ἀπήμβροτε σ[ίντου
pues aunque quería no alcanzó a la bestiaθεαίνης ἱμείρων ἀφάμαρτε
ἀπὸ σκοποῦ δ' ἀφάμαρτον
• abs. fallar el objetivo, errar, fracasar
οὐδ' ἀφάμαρτε
οὐ μάλα ἀφαμαρτάνει
y nunca suele fracasar en su objetivoτὸ δεῖσθαι κἂν μὴ τύχητ' ἀφαμαρτεῖν
2 c. gen. de pers. perder, quedar privado de
σεῦ ἀφαμαρτούσῃ
φίλου ἀπὸ πατρὸς ἁμαρτών
1. missen, niet raken, met gen.:
2. missen, tekortkomen, met gen.:
[ἀφ-, ἀπο- 7.]
3 sing. aor. ἀφάμαρτε Il. 8.119, 302, Il. 11.350, Il. 13.160, Il. 14.403, Il. 16.322, Il. 21.171, 591, Il. 22.290.
3 sing. aor. ἀπήμβροτε Il. 15.521, Il. 16.466, 477.
Dat. sing. fem. pple. ἀφαμαρτούσῃ Il. 6.411.
- 1
To discharge a missile vainly, miss one’s aim: οὐδʼ ἀφάμαρτε Il. 11.350, Il. 13.160, Il. 14.403, Il. 16.322, Il. 21.591, Il. 22.290, ἀπήμβροτε δουρί Il. 16.477.
- 2
To fail to hit, miss.
With genit.: τοῦ Il. 8.119, 302, Il. 15.521, Il. 21.171, αὐτοῦ Il. 16.466.
- 3
To lose, be deprived of.
With genit.: σεῦ Il. 6.411.
- 1
- Ito miss oneʼs mark, c. gen., Il., Xen.
- IIto be deprived of what one has, Il.