ἀφαμαρτοεπής
ἀφαμαρτοεπής, random-talking
ἀφᾰμαρτοεπής, ές,
- = ἁμαρτοεπής, talking at random, Il. 3.215.
que habla incorrectamente
Μενέλαος ... ἀγόρευε ... μάλα λιγέως, ἐπεὶ οὐ πολύμυθος οὐδ' ἀ.
Menelao hablaba muy claramente, pues no era charlatán ni de lenguaje incorrecto
ἀφ·αμαρτοεπής, ής, ές [ᾰμ] qui s’égare dans ses discours, Il. 3, 215.
Étym. Cf. ἁμαρτοεπής.
ἀφαμαρτοεπής, ές (ἔπος), in der Rede abirrend, den Zweck derselben verfehlend, Il. 3.215.
ἀφαμαρτοεπής
[ἀφαμαρτάνω + ἔπος. Cf. ἁμαρτοεπής.]
Stumbling in speech Il. 3.215.
ἀφαμαρτοεπής : missing the point in speech, ‘rambling speaker,’ Il. 3.215†.
ἀφαμαρτοεπής
ἔπος
- random-talking, Il.