ἀφαιρέτις
ἀφαιρέτις, one that takes away
ἀφαιρ-έτις, ιδος, ἡ,
- one that takes away, Μοῖραι ἀ. θνητοῖσιν ἀνάγκης Orph. H. 59.18.
la que aparta, la que quita
(Μοῖραι) παντοδότειραι, ἀφαιρέτιδες, θνητοῖσιν ἀνάγκη
ἀφαιρέτις, ιδος (ἡ) celle qui enlève, ép. des Parques, Orph. H. 59, 18.
ἀφαιρέτις, ιδος, ἡ, die Wegnehmerin, von den Parzen, Orph. H. 59.18.