ἐγκλιτικός
ἐγκλιτικός, which leans
ἐγ-κλῐτικός, ή, όν, of a word
- which leans (ἐγκλίνει) its accent upon the one before (cf. A.D. Synt. 98.2), enclitic, Trypho ap.eund. Conj. 255.11, etc. Adv. -κῶς, ἀναγιγνώσκειν EM 124.9, A.D. Synt. 222.22, Hdn.Gr. 2.70: Comp. -ώτερον A.D. Synt. 140.28.
1 que apoya el acento en la palabra anterior, enclítico Trypho Fr.58, A.D.Synt.98.2, Sch.Er.Il.1.65a, 396b, Eust.1407.54.
2 adv. -ῶς con acento enclítico
ἀναγιγνώσκειν
• como enclítico, apoyado en el acento de enclisis
ἐγκλιτικός, ή, όν [ῐτ] t. de gr. enclitique, Hdn gr. 1142b, etc. ; Dysc. Pron. 289, 293, etc. ||
Cp. ἐγκλιτικώτερος, Dysc. Synt. 222, 22 Schneider-Uhlig.
Étym. ἐγκλίνω.
ἐγκλιτικός, ή, όν, sich neigend, bei den Grammatikern von den Wörtern, die sich so an das Vorige anlehnen, daß sie ihren Akzent verlieren od. auf dieses übergehen lassen. – Auch adv., Schol. Il. 11.627.