ἐγκοίτιος
ἐγκοίτιος, belonging to a bed
ἐγκοίτ-ιος, ον,
- belonging to a bed, στρώματα EM 255.44: ἐγκοίτιον, τό, = ἐγκοίμητρον, Hsch. s.v. ἐνευναίου.
del lecho, de la cama
στρώματα
• neutr. subst. τὸ ἐ. colcha, cobertor Hsch.s.u. οὐδὲ τὰ σκεύη οὐδὲ τὰ ἐνκύτια (sic)
• subst. ὁ, ἡ ἐ. prob. compañero, compañera de lecho, conyuge Greg.l.c.