ἐκμαραίνω
ἐκμαραίνω, to make to wither away
ἐκμᾰραίνω, aor. -μάρᾱνα AP 12.234 (Strat.):—
- make to fade or wither away, Thphr. Ign. 11, AP l.c.:—Pass., wither away, Theoc. 3.30.
I intr.
1 extinguirse, apagarse
τῷ <μὴ> ἀπορρέειν <τὸ> θερμὸν ἐκμαραίνει
el calor (e.d. el fuego) se extingue al no fluir
2 en v. med.-pas. marchitarse
ἁπαλῷ ποτὶ πάχεϊ ἐξεμαράνθη
el pétalo de una flor
II tr. extinguir, marchitar
ταῦτα ... χρόνος ἐξεμάρανε
ἐκ·μαραίνω [μᾰ] faire se faner, faire se flétrir, Th. Ign. 11 ; Anth. 12, 234, 4 (ao. ἐξεμάρανε) ; au pass. se faner, se flétrir, Thcr. Idyl. 3, 30.
Étym. ao. pass. ἐξεμαράνθη.
ἐκμαραίνω, ausdörren, verwelken lassen, Theophr.; τὸ τηλέφιλον ἐξεμαράνθη Theocr. 3.30 ; ὁ χρόνος ἐξεμάρανε τὰ ἄνθη Strat. 73 (VII.234).
ἐκμαραίνω
fut. ανῶ
- to make to wither away, Anth.:— Pass. to wither away, Theocr.