ἐκτιστής
ἐκτιστής· ἀποδότης, Hsch.
1 el que reintegra o paga por entero
τοῦ προστίμου
ὀφλήματος πατρικοῦ
τῶν ἡμετέρων δανείων
2 ref. a Dios retribuidor
3 prob. vengador
μὴ γένῃ ... πονηροῦ δανείου πονηρότερος ἐ.
ἐκτιστής, οῦ (ὁ) celui qui fait payer ou expier, vengeur, Bas. 3, 357 b Migne.
Étym. ἐκτίνω.