ἐκψύχω
ἐκψύχω, to give up the ghost, expire
ἐκψύχω [ῡ], fut. -ξω,
- lose consciousness, swoon, Hp. Morb. 1.5, LXX Jd. 4.21; ἐκ τάχα ψύξειν Herod. 4.29; give up the ghost, expire, Babr. 115.11, Act.Ap. 5.5, 12.23.
- II to be short of breath, gasp, Arist. Pr. 886b14.
- III Pass., to be thoroughly cooled, chilled, ib. 882a36, Plu. QConv. 2.695d.
I intr.
1 desfallecer, desmayarse
ἐκψύχουσι δεῖ τι ὠφελῆσαι
conviene prestar ayuda a los que se desmayanτοὺς ἀπαγχομένους ἔνιοι ὁρῶντες ἐκψύχουσιν
2 expirar
ἐξέψυξεν καὶ ἀπέθανεν
καὶ ἐκψύξει πᾶσα σάρξ καὶ πᾶν πνεῦμα
πεσὼν ἐξέψυξεν
ἡ δ' εἶπεν ἐκψύχουσα «σὺν δίκῃ θνῄσκω»
3 en v. med. enfriarse
πνεῦμα πολὺ ... ἐκκαίεται, ὃ οὐχ ἅμα ἐκψύχεται στάντι
τὸ ἐκψύχεσθαι οὐ πήγνυσιν μόνον ἀλλὰ καὶ τήκει τὰ σώματα
II tr. desecar, secar
ὑγρὸν ἐκψύχων νάκος
ἐκ·ψύχω [ῡ] rendre par expiration, expirer, Hpc. 447, 51 ; d’où mourir, Jambl. (Phot. Bibl. 74, 31 Bkk.) ; NT. Ap. 5, 5 et 10 ; 12, 23.
ἐκψύχω, ausatmen, den Geist aufgeben, sterben, Hippocr., NT.
ἐκψύχω
fut. ξω
- to give up the ghost, expire, NTest.