ἑκών
ἑκών, ἑκών, willing; (when used in predicate position agreeing with subject, translated as adv.) willingly
- readily, Od. 4.649, etc.; freq. contrasted with ἄκων, ἑ. ἀέκοντί γε θυμῷ Il. 4.43; οὐ γάρ τίς με βίῃ γε ἑ. ἀέκοντα δίηται 7.197; ἑκόνθʼ ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν A. Pr. 220; πάρειμι δʼ ἄκων οὐχ ἑκοῦσιν S. Ant. 276; ἑκόντα μήτʼ ἄκοντα Id. Ph. 771; βίᾳ τε κοὐχ ἑκών Id. OC 935; ἑ. παρʼ ἑκόντος λαμβάνειν, i.e. by mutual consent, D. 21.44; τὴν φύσιν ἑκοῦσαν καὶ οὐ παθοῦσαν τὰ δέοντα ποιεῖν Gal. 19.171.
- 2 wittingly, purposely, ἑκὼν δʼ ἡμάρτανε φωτός Il. 10.372, etc.; σφόδρʼ ἑκὼν . . ἀγνοεῖν προσποιούμενος D. 29.13.
- 3 in Att. Prose (cf. Phryn. 241), ἑ. εἶναι as far as depends on oneʼs will, as far as concerns one, with a neg., Hdt. 7.104, 8.116, Pl. Ap. 37a, al.; also in oblique cases, ὑπὸ σοῦ ἑκόντος εἶναι Id. Grg. 499c; or in a sentence implying a neg., θαυμάζοιμεν ἂν εἰ . . τις ἑκὼν εἶναι (fort. delendum) . . ἀφικνεῖται; Id. Lg. 646b: once affirm., ἑκὼν εἶναι . . οἴχετο Hdt. 7.164.
- II rarely of things, κακὰ ἑ. κοὐκ ἄκοντα S. OT 1230.
- III for Adv. see ἑκοντήν, ἑκοντί: regul. Adv. ἑκόντως is dub. in Aristid. 2.187, 226J.
A
I de pers.
1 que actúa de grado, voluntario, con consentimiento
a) op. ἄκων:
ἐγὼ σοὶ δῶκα ἑ. ἀέκοντί γε θυμῷ
yo te lo he otorgado voluntariamente sin quererlo mi corazónπάρειμι δ' ἄκων οὐχ ἑκοῦσιν
aquí estoy sin quererlo junto a vosotros que tampoco lo queréis, e.e., estoy aquí en contra de mi voluntad y de la vuestraἑκόντα μήτ' ἄκοντα
ni queriendo ni sin querer, e.e., ni por las buenas ni por las malasἑκοῦσαν οὐκ ἄκουσαν ἐπισείσω πόλιν
ὁ μὲν ἄκων ἀμαθής, ὁ δ' ἑ. εὐάγωγος
el uno es ignorante mal de su grado, en cambio el otro se deja llevar voluntariamenteοὐκ ἑ. ἀλλ' ἀναγκαζ[όμεν]ος διὰ τοὺς κλέπτας
b) sin oponerse a su antónimo
αὐτὸς ἑκὼν οἱ δῶκα
ἑ. ἐπίορκον ὁμόσσας
ἑκόνθ' ἑκόντι Ζηνὶ συμπαραστατεῖν
ponerme voluntariamente de parte de Zeus y con su consentimientoεἰ μὴ μέτοικος ... θέλεις εἶναι βίᾳ τε κοὐχ ἑκών
si no quieres ser un extranjero a la fueza y mal de tu gradoἑ. ἐμήνυσε
puso la denuncia por su propia voluntadἑκόντες ἔδομεν αὐτῷ τὴν ἐν ἄστει οἰκίαν
ἑκὼν ἐγὼ συγχωρῶ
εἰ δεῖ ἑκόντα ... ἄνθρωπον εἰς ... φαυλότητα ἑαυτὸν ἐμβάλλειν
ἂν μὲν ἑκὼν παρ' ἑκόντος τις λάβῃ τάλαντον ἕν
si un individuo toma en préstamo de otro un talento con mutuo consentimientoεἰ μὲν ἑ., Ἀρχῖν', ἐπεκώμασα
λαβόντας ... τὴν ἐπιτροπὴν παρ' ἑκόντων ὃ βούλοιντο πράττειν
habiendo recibido una cesión de potestad que les fue ofrecida voluntariamenteὁ δὲ οὐχ ἑκών, ἀλλὰ ὁ θεὸς παρέδωκεν εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ
παρ' ἑκόντων ἔλαβε τὴν ἀρχήν
recibió el poder de quienes se lo otorgaron voluntariamenteεἰ γὰρ ἑ. τοῦτο πράσσω, μισθὸν ἔχω
φρουρὰν ἑκόντες ἐδέξαντο
ἵν' ἑκὼν πείθωμαι αὐτῷ
para obedecerle de gradoἑ. μετέστη
τὴν μὲν φύσιν ἑκοῦσαν καὶ οὐ παθοῦσαν τὰ δέοντα ποιεῖν πεπιστεύκαμεν
ἑ. φυγάς τε καὶ πένης ἐγίγνετο
• subst. οἱ ἑκόντες los voluntarios Charito 8.2.14;
c) c. εἶναι en lo que de uno depende gener. en or. neg.
ἑ. τε εἶναι οὐδ' ἂν μουνομαχέοιμι
si de mi dependiera, no desearía luchar siquiera en combate singularὃς οὔτε αὐτὸς ἔφη τῷ Ξέρξῃ ἑ. εἶναι δουλεύσειν
el cual dijo que, de grado, no iba a ser esclavo de Jerjesπέπεισμαι ἐγὼ ἑ. εἶναι μηδένα ἀδικεῖν ἀνθρώπων
ἑ. τε εἶναι ... οἴχετο ἐς Σικελίην
por propia iniciativa se trasladó a Sicilia
2 que actúa deliberadamente, adrede, aposta
οὐ γάρ τίς με ... ἑ. ἀέκοντα δίηται
pues no hay quien me ponga en fuga adrede contra mi voluntadἑκὼν δ' ἡμάρτανε φωτός
erró al hombre apostaἑ. ὅστις ἔρδῃ μηδὲν αἰσχρόν
οὐκ ᾤμην ... ὑπὸ σοῦ ἑκόντος εἶναι ἐξαπατηθήσεσθαι
no pensaba yo que iba a ser engañado deliberadamente por tiὄμοσσε ... μήποτ' ἔτι ξείνοισιν ἑκὼν ἀνιηρὸς ἔσεσθαι
juró no molestar nunca más deliberadamente a extranjerosτοὺς ... συμμάχους ἑκὼν μὲν οὐδεὶς διαφθείρει
οὐ ψεύδῃ ἑκών
no te engañas deliberadamenteἅπερ ἑκοῦσα (ἡ ἡδονὴ) ἀπεκρύψατο
cosas que precisamente escondió el placer adrede
II de cosas deseado, voluntario op. ἄκων:
τὰ δ' αὐτίκ' εἰς τὸ φῶς φανεῖ κακὰ ἑκόντα κοὐκ ἄκοντα
enseguida se mostrarán a la luz los infortunios voluntarios y no involuntarios
B adv. -ως voluntariamente
τὰ τῶν ἑκόντως ἀποθνῃσκόντων χρήματα
las posesiones de los que se suicidan
•Antiguo part. corresp. a ai. uśant- c. vocalismo /e/ a partir de un antiguo pres. *Ϝέκ-μι atestiguado en het. wek-mi, ai. váśmi ‘yo deseo’.
1. vrijwillig, spontaan:
2. met opzet, willens en wetens:
(ϝεκών)
[cf. ἕκηλος, ἕκητι.]
- 1
Willingly, of free will, not under compulsion: ἑ. δῶκα Od. 4.649. Cf. Od. 4.647, Od. 5.100-1 Od. 22.351.
- 2
Yielding too readily to one’s feelings or fears or to circumstances, giving in too easily: ἑ. μεθιεῖς Il. 6.523. Cf. Il. 13.234: Od. 3.214 = Od. 16.95, Od. 4.372, 377.
- 3
On purpose, of set purpose, intentionally, advisedly: ἑ. ἡμάρτανεν Il. 10.372. Cf. Il. 8.81, Il. 23.434, 585.
- 4
As a matter of choice, by one’s own will: ἑ. οὐκ ἄν τις ἕλοιτο
[θεῶν δῶρα] Il. 3.66.
- 5
Preceding ἀέκων and serving to emphasize it by contrast: ἑ. ἀέκοντί γε θυμῷ Il. 4.43. Cf. Il. 7.197.
Sim. in Od. 2.133 ἑ. is used rather with reference to ἀέκουσαν in 130 than as in itself giving any distinct sense.
- 1
- 1willing, ready ὡς Αὐγέαν λάτριον ἀέκονθʼ ἑκὼν μισθὸν ὑπέρβιον πράσσοιτο O. 10.29 ἑκὼν ἔβαν ἐπίκουρος O. 13.96 “τοῦτον ἄεθλον ἑκὼν τέλεσον” P. 4.165 καὶ γὰρ ἑκὼν θυμῷ γελανεῖ θᾶσσον ἔντυνεν P. 4.181 κέρδος δὲ φίλτατον, ἑκόντος εἴ τις ἐκ δόμων φέροι P. 8.14 ἤθελον κείνου γε πείθεσθʼ ἀναξίαις ἑκόντες N. 8.10 “τῷ παρεόντι δʼ ἐπαινήσαις ἑκὼν ἄλλοτʼ ἀλλοῖα φρόνει” fr. 43. 4. οὔτις ἑκὼν κακὸν εὕρετο fr. 226. ἑκόντι τοίνυν πρέπει νόῳ τὸν εὐεργέταν ὑπαντιάσαι P. 5.43 ὦναξ, ἑκόντι δʼ εὔχομαι νόῳ κατά τιν ἁρμονίαν βλέπειν P. 8.67 ἑκόντι δʼ ἐγὼ νώτῳ μεθέπων δίδυμον ἄχθος N. 6.57
- 1willing, of free will, readily, Hom., etc.
- 2wittingly, purposely, ἑκὼν ἡμάρτανε φωτός Il., Attic
- 3in Prose, ἑκὼν εἶναι or ἑκών, as far as depends on my will, as far as concerns me, mostly with a negat., Hdt., Plat.
-
…μηνυτής. ἐβούλοντο οὖν ἄκοντα δοκεῖν αὐτὸν καὶ μὴ ἑκόντα μηνύειν, ὅπως πιστοτέρα ἡ μήνυσις φαίνοιτο. ὡς δὲ ἑκὼν ἐμήνυσε, καὶ ὑμᾶς οἶμαι ἐκ τῶν πεπραγμένων αἰσθήσεσθαι. εἰσπέμπουσι γὰρ εἰς τὴν βουλὴν τὴν πρὸ τῶν τριάκοντα βουλεύουσαν…
Lysias, Speeches
-
…οὐ γάρ εἰσι φιλότιμοι. δεῖ δὴ αὐτοῖς ἀνάγκην προσεῖναι καὶ ζημίαν, εἰ μέλλουσιν ἐθέλειν ἄρχειν ὅθεν κινδυνεύει τὸ ἑκόντα ἐπὶ τὸ ἄρχειν ἰέναι ἀλλὰ μὴ ἀνάγκην περιμένειν αἰσχρὸν νενομίσθαι τῆς δὲ ζημίας μεγίστη τὸ ὑπὸ πονηροτέρου ἄρχεσθαι, ἐὰν…
Plato, Republic
-
…ἔν τε πολιτικῇ καὶ ἰδιωτικῇ ἀρχῇ. σὺ δὲ τοὺς ἄρχοντας ἐν ταῖς πόλεσιν, τοὺς ὡς ἀληθῶς ἄρχοντας, ἑκόντας οἴει ἄρχειν ; μὰ Δίʼ οὔκ, ἔφη, ἀλλʼ εὖ οἶδα. τί δέ, ἦν δʼ ἐγώ ,…
Plato, Republic
-
…. τί δέ, ἦν δʼ ἐγώ, ὦ Θρασύμαχε ; τὰς ἄλλας ἀρχὰς οὐκ ἐννοεῖς ὅτι οὐδεὶς ἐθέλει ἄρχειν ἑκών, ἀλλὰ μισθὸν αἰτοῦσιν, ὡς οὐχὶ αὐτοῖσιν ὠφελίαν ἐσομένην ἐκ τοῦ ἄρχειν ἀλλὰ τοῖς ἀρχομένοις ; ἐπεὶ τοσόνδε εἰπέ…
Plato, Republic
-
…ἀλλʼ ἐλπίζων καὶ τὴν Εὐρώπην δουλώσεσθαι, ἔστειλε πεντήκοντα μυριάδας στρατιάν. ἡγησάμενοι δέ, εἰ τήνδε τὴν πόλιν ἢ ἑκοῦσαν φίλην ποιήσαιντο ἢ ἄκουσαν καταστρέψαιντο, ῥαδίως τῶν πολλῶν Ἑλλήνων ἄρξειν, ἀπέβησαν εἰς Μαραθῶνα, νομίσαντες οὕτως ἂν ἐρημοτάτους…
Lysias, Speeches
-
…ἀμφοτέρων, εἰ δέοι, μαχομένους ἀποθνῄσκειν. τοσοῦτον δʼ ἐφρόνουν ἀμφότεροι, ὥσθʼ οἱ μὲν μετʼ Εὐρυσθέως οὐδὲν παρʼ ἑκόντων ἐζήτουν εὑρίσκεσθαι, Ἀθηναῖοι δὲ οὐκ ἠξίουν Εὐρυσθέα αὐτὸν ἱκετεύοντα τοὺς ἱκέτας αὐτῶν ἐξελεῖν. παραταξάμενοι δʼ ἰδίᾳ δυνάμει τὴν…
Lysias, Speeches
-
…ἀντιβολήσεως, ἀπαυθαδιζόμενος · τὸ δὲ οὐκ ἔστιν, ὦ ἄνδρες Ἀθηναῖοι, τοιοῦτον ἀλλὰ τοιόνδε μᾶλλον. πέπεισμαι ἐγὼ ἑκὼν εἶναι μηδένα ἀδικεῖν ἀνθρώπων, ἀλλὰ ὑμᾶς τοῦτο οὐ πείθω · ὀλίγον γὰρ χρόνον ἀλλήλοις διειλέγμεθα. ἐπεί, ὡς…
Plato, Apology
-
…τινα μοχθηρὸν ποιήσω τῶν συνόντων, κινδυνεύσω κακόν τι λαβεῖν ὑπʼ αὐτοῦ, ὥστε τοῦτο ; τὸ ; τοσοῦτον κακὸν ἑκὼν ποιῶ, ὡς φῂς σύ ; ταῦτα ἐγώ σοι οὐ πείθομαι, ὦ Μέλητε, οἶμαι δὲ οὐδὲ ἄλλον ἀνθρώπων…
Plato, Apology
-
…καταμαρτυρήσει. ; Μάρτυρες ; Ψήφισμα ἐπειδὴ τοίνυν τοῦτο τὸ ψήφισμα ἐψηφίσθη καὶ ἦλθον οἱ ἐκ τῆς βουλῆς Μουνιχίαζε, ἑκὼν ἀνέστη Ἀγόρατος ἀπὸ τοῦ βωμοῦ · καίτοι νῦν γε βίᾳ φησὶν ἀφαιρεθῆναι. ἐπειδὴ δὲ εἰς τὴν βουλὴν ἐκομίσθησαν ,…
Lysias, Speeches
-
…ἐν αὐτῇ τῇ δίκῃ ἐξῆν σοι φυγῆς τιμήσασθαι εἰ ἐβούλου, καὶ ὅπερ νῦν ἀκούσης τῆς πόλεως ἐπιχειρεῖς, τότε ἑκούσης ποιῆσαι. σὺ δὲ τότε μὲν ἐκαλλωπίζου ὡς οὐκ ἀγανακτῶν εἰ δέοι τεθνάναι σε, ἀλλὰ ᾑροῦ, ὡς ἔφησθα…
Plato, Crito