ἐλαττωτικός
ἐλαττωτικός, reducing, diminishing
ἐλαττ-ωτικός, ή, όν,
- reducing, diminishing, Sor. 1.42.
- II inclined to take less, not insisting on his full rights, opp. ἀκριβοδίκαιος, Arist. EN 1138a1, cf. 1136b21; τῶν δικαίων Id. MM 1198b26; ἐ. ἑαυτοῦ M.Ant. 5.15, Porph. Abst. 3.26.
ἐλαττωτικός, der gern nachgibt, Arist. Eth. 5.13 ; zum Verringern geneigt, Sp.