ἐλάτης
ἐλᾰτ-ης, ου, ὁ,
- = ἐλατήρ, ποίμνας E. Fr. 773.28 (lyr.), Ostr.Strassb. 649.2 (iii A.D.), Glauc. ap. POxy. 1802.37.
- II epith. of Poseidon at Athens, Hsch.
1 conductor, guía de ganado
ποιμνᾶν ἐλάται
συγκαταθεμένων δὲ τῶν ἐλατῶν ἔλυσε τὸν σύλλογον
ἐ. ἡνίοχος
auriga
• como epít. de Posidón en Atenas, Hsch.
2 el que aleja o expulsa c. gen.
δαιμόνων
ἐλάτης, ου (ὁ) [ᾰ] c. ἐλατήρ, Eur. fr. 775, 26.
ἐλάτης, ὁ, = ἐλατήρ, Eur. frg. Phaeth. 24.