ἐλλιπής
ἐλλιπής, wanting, lacking, defective
- leaving out, omitting, τινός Pl. Lg. 924b.
- II Pass., wanting, defective, μνήμης Th. 7.8; ἐ. κάλλους, ἀκριβείας, Pl. Lg. 669a, R. 504b, etc.: c. dat., προθυμίᾳ ἐλλιπεῖς Th. 6.69; δεῖπνον . . μηδενὶ ἐλλιπές Euang. 1.3; ἐν τοῖς πεζικοῖς τῷ καθοπλισμῷ Plb. 18.22.5.
- 2 abs., failing, ἐ. καὶ μὴ δυνατὸς ἐπιμελεῖσθαι negligent, Pl. Lg. 901c; τὸ μὴ ἐπιχειρούμενον ἀεὶ ἐλλιπὲς ἦν τῆς δοκήσεως whatever was not attempted was so much lost of their reckoning, Th. 4.55, cf. 5.1; τὸ ἐ. τῆς γνώμης ὧν . . ᾠήθημεν πράξειν the failure of judgement in respect of . ., Id. 4.63; τὸ ἐ. defect, Arist. Rh. 1371b4; τὸ τῆς νομοθεσίας ἐ. Plb. 6.49.6: Comp. -έστερος ib. 11.3. Adv. ἐλλῐ-πῶς inadequately, deficiently, λέγειν Isoc. Fr. 3.β.5; πρός τι ἔχειν Aret. CD 1.2; ἔχειν τινός Cod.Just. 1.1.7.11; γεγραμμένα Gal. Libr.Propr. 2; opp. περιττῶς, Philostr. VS 1.11: Comp. -έστερον OGI 56.13 (iii B.C.); ἐ. τῆς ἀληθείας εἰρηκέναι Plb. 5.32.2.
- III of a number, not equal to the sum of its factors, opp. ὑπερτελής, Theo Sm. p.46H. Adv. -πῶς Iamb. in Nic. p.53 P.
- IV Gramm., elliptical, φωνή S.E. P. 1.188, cf.Sch. S. OT 324, etc. Adv. -πῶς Sch. A.R. 1.252.
A
I
1 falto, carente de c. gen.
μνήμης ἐλλιπεῖς γιγνόμενοι
ἐὰν ... τελευτήσῃ τις ... τῆς τῶν ἐπιτρόπων αἱρέσεως ἐλλιπής
si uno muere sin haber elegido tutoresἐρρήθη τὰ τότε τῆς μὲν ἀκριβείας ... ἐλλιπῆ
las palabras de entonces carecieron de rigorμηδὲν ἐλλιπὲς γίνεσθαι τῶν πρὸς τὸν κίνδυνον
no faltar nada de lo necesario para el combateἱερέων
de un temploἎγις ... ἐλλιπὴς καὶ ἀτελὴς ὧν προείλετο
τῶν οἰκείων ἀγαθῶν
οὐ προθυμίᾳ ἐλλιπεῖς ἦσαν οὐδὲ τόλμῃ
δυνάμει ... ἐλλιπὴς καὶ μὴ δυνατὸς ἐπιμελεῖσθαι
μηδενὶ ἐλλιπές
οἱ γὰρ ἐλλιπεῖς ταῖς οὐσίαις
τοῖς χρόνοις ἐλλιπές
del fetoἐλλιπὲς σφίσιν εἶναι τοῦτο τῆς καθάρσεως
para ellos esto le faltaba a la purificaciónοἷς (Ἀθηναίοις) τὸ μὴ ἐπιχειρούμενον αἰεὶ ἐλλιπὲς ἦν τῆς δοκήσεώς τι πράξειν
para quienes lo que no se acometía siempre era una pérdida de sus expectativas de conseguir algoἐ. ὁ οἶκος αὐτοῦ ἀπὸ παντός
ὅπως μηδὲν ἐλλιπὲς ἔχῃ πρὸς τὴν ἐλπίδα τῆς νίκης
2 abs. insuficiente, escaso, carente de algo
op. ὑπερβάλλον: ῥυσμός
ὥστε μηδὲν ἀτελὲς μηδ' ἐλλιπὲς γίνεσθαι
ἐλπίζων
ἡ μάθησις δίχα φύσεως ἐλλιπές
la instrucción sin naturaleza es algo imperfectoβραχυλογία
φωνή
•
op. τέλειος
• c. ac. de rel.
βιβλίον ἀσαφὲς μὲν τὴν ἑρμηνείαν, ἐλλιπὲς δὲ τὴν θεωρίαν
• neutr. compar. como adv.
τοῦ ποταμοῦ ποτε ἐνλιπέστερον ἀναβάντος
• de procesos inacabado, pendiente
ἱν' ἡμεῖν μηθὲν ἐλλιπὲς γείνηται
ἐνλιπές τι ἔργον εἶναι ἐν τῇ διώρυχι
3 inferior
ἡ μὲν ὀσμὴ τῶν εὐοδῶν ἀκροτάτη, ἡ δὲ χάρις ἐ.
Αἰτωλοὶ ... ἐν τοῖς πεζικοῖς ἐλλιπεῖς εἰσι καὶ τῷ καθοπλισμῷ
• c. gen. compar. inferior a
τὸ δ' ἐ. ἐκείνου
τὴν δὲ τοῦ βίου χορηγίαν ἐλλιπεστέραν ἔχειν τῆς κατὰ τὴν εὐγένειαν φαντασίας
llevar un tren de vida muy inferior a la alcurnia de su nacimiento
II neutr. subst. τὸ ἐλλιπές
1 falta, carencia, insuficiencia c. gen.
συνεκπληρῶσαι τῷ λογισμῷ τὸ τῆς προθυμίας ἐλλιπές
compensar con la previsión la falta de entusiasmoτὸ τῆς νομοθεσίας ἐλλιπές
de las leyes espartanasοὐδὲν ἐλλιπὲς ἔχουσι τῶν πρὸς τρυφὴν ... ἀνηκόντων
τοῦ φθέγματος
• en lóg. lo incompleto
τὸ δοκοῦν ἐλλιπὲς ... ἀναπληρῶσαι
completar lo que se tiene por incompletoτὰ ἐλλιπῆ ἐπιτελεῖν
perfeccionar las cosas imperfectas
2 omisión, abandono, pérdida
τὸ ἐ. τῆς γνώμης ὧν ἕκαστός τι ᾠήθημεν πράξειν
el abandono de los proyectos que cada uno pensábamos realizar
B usos esp.
I gram., filol., ret.
1 elíptico, que carece de un elemento constitutivo
op. αὐτοτελής: ἐλλιπῆ μὲν οὖν ἐστι τὰ ἀναπάρτιστον ἔχοντα τὴν ἐκφοράν, οἷον «γράφει»
φράσεις ἐλλιπεῖς ... τῶν ἀντωνυμιῶν
2 ref. a la rección de los verbos incompleto, e.d., transitivo
op. αὐτοτελής
φωνὴ ἐ.
3 ret. omitido
ἡ ἑρμηνεῖα ... οὐδὲν ἐλλιπὲς ἔχουσα
• neutr. subst. omisión
γίνονται δὲ λύσεις καὶ ἐκ τοῦ ἐλλιποῦς
las refutaciones también provienen de la omisión (de contraargumentos)
4 métr. incompleto
ἡ ἀμοιβαία αὕτη στροφὴ ... ἐ.
II mat., de un número inferior a la suma de sus submúltiplos
op. τέλειος: ἐλλιπεῖς δέ εἰσιν (ἀριθμοὶ) ὧν τὰ μέρη συντεθέντα ἐλάττονα τὸν ἀριθμὸν ποιεῖ τοῦ ἐξ ἀρχῆς προτεθέντος ἀριθμοῦ
C adv. -ῶς
1 insuficientemente
ἑρμήνευε οὐκ ἐ.
εἰ δὲ ἐ. ἔχειν δόξει (τὰ εἰρημένα)
2 mat. en forma inferior a la suma de los submúltiplos
op. ὑπερβαλλόντως
3 gram. elípticamente
ἐ. ἀττικῶς
1. gebrekkig, ontoereikend (in),
2. nalatig (in),
• Adv. ἐλλιπῶς , Iambl. u. A.
- pass. wanting, lacking, defective, Thuc., etc.; also c. dat.; τὸ μὴ ἐπιχειρούμενον ἀεὶ ἐλλιπὲς ἦν τῆς δοκήσεως whatever was not attempted was so much lost of their reckoning, Thuc.; τὸ ἐλλιπές defect, failure, Thuc.