ἐμπεδάω
encadenar en v. pas.
ἡ ἀρετή, τῇ ἀκινησίᾳ τῆς προαιρέσεως ἐμπεδηθεῖσα
la virtud, encadenada por la inmovilidad de la elección
ἐμ·πεδάω-ῶ, ion. -δέω, entraver, enchaîner, Hdt. 4, 69, dout.
Étym. ἐν, πέδη.
ἐμπεδάω, ion. ἐμπεδέω, v.l. von ἐμποδίζω Her. 4.69.