ἐμπαρίημι
ἐμ·παρίημι, seul. pass. ἐμπαρίεμαι, se relâcher, s’émousser contre, dat. Plut. M. 298a.
Étym. ἐν, π.
ἐμπαρίημι, (ἵημι), hineinwerfen, u. intr. hineinfahren ; (δόρατος) ταῖς πύλαις ἐμπαρέντος Plut. qu.Gr. 30. – Pass., darin, dabei nachlassen, Sp.