ἐμπερπερεύομαι
ἐμπερπερεύομαι, boast, brag
ἐμπερπερεύομαι,
- = περπερεύομαι, Cic. Att. 1.14.4, Arr. Epict. 2.1.34.
alardear, vanagloriarse, quo modo
ἐνεπερπερευσάμην
novo auditori Pompeio!ἐκεῖνα δείξεις ... καὶ ἐμπερπερεύσῃ
ἐμ·περπερεύομαι, f. εύσομαι, se montrer vain, léger, se faire valoir, Arr. Epict. 2, 1, 34.
ἐμπερπερεύομαι, = περπερεύομαι ; Cic. Att. 1.14 ; Ar. Epict. 2.1.34.