ἐμπυρισμός
ἐμπυρισμός, burning
- = ἐμπρησμός (less Att., acc. to Phryn. 313), Hyp. Lyc. Fr. 4, Plb. 9.41.5, LXX Le. 19.6, Mon.Anc.Gr. 19.8, Ath.Mech. 12.6; burning of weeds, PSI 4.338.7, al. (iii B. C.).
1 incendio, quema gener. intencionado
ἀρχαίων ἐ.
σκηνὰς ... εὐφυεῖς πρὸς ἐμπυρισμόν
αἱ πρὸς τοὺς ἐμπυρισμοὺς παρασκευαί
ἡ πόλις ἐνεπρήσθη ἐμπυρισμῷ
τῆς παρεμβολῆς
• quema, abrasamiento
Ἐμπυρισμός
• quema
ξυλοκοπία καὶ ἐ.
συναγωγὴ φρυγάνων καὶ ἐ.
2 agr. añublo, tizón una plaga de cereales, LXX 3Re.8.37.
3 quema de perfumes, incensación en ceremonias fúnebres,
ἐμπυρισμοὶ πατέρων
los inciensos quemados en los funerales de tus padres