ἐνάρετος
ἐνάρετος, virtuous
- virtuous, Chrysipp.Stoic. 3.72, Plot. 1.3.3: interpol. in Epict. Ench. 24.3; valiant, J. BJ 6.1.8. Adv. -τως Aristo Stoic. 1.86, IG 5(2).463 (Megalop.), CIG 2771 i7 (Aphrodisias), Alex.Aphr. in Top. 331.11.
- II productive, [γῆ] PFlor. 50.4 (iii A. D.).
I
1 virtuoso de pers. o abstr. ref. a pers.
ἄνδρες
νεανίας ἐ.
(φιλόσοφος)
ὁ δίκαιος ἐ.
πρόγονοι
μήτηρ
πλούτων ἐναρέτων τὸ μέτρον
αἱ ἐνάρετοι πράξεις
acciones virtuosasνόμος
ἐ. ἀπὸ τῶν προγόνων ἀρχή
βίος
παιδεία
• virtuoso ref. a ‘excelencia intelectual’
ἡ σοφία ... μηδέν ἐνάρετον ἀποκυήσασα τῷ Ἀβρααμ
μάχη ἐ.
ref. una competición en sabiduría
• subst. ὁ ἐ. persona virtuosa Chrysipp.Stoic.3.72, cf. Phryn.302,
identif. c. εὐγενής
• subst. τὸ ἐ. virtud Gr.Nyss.V.Mos.63.19
• tard. como tít. de respeto
τῷ δεσπότῃ μου τῷ τὰ πάντα ἐναρέτῳ ... νο[τ(αρίῳ)
2 perfecto, intachable
οὐδὲν οὕτως ἐστὶν ἐνάρετον, ὃ μὴ ... περί τι ψόγον ἐπιδέχεται
3 valeroso, intrépido
δεινὸν δὲ πάθος ... ἀνδρὸς οὕτως ἐναρέτου
τὰ θηρία ... ἀλόγως ὄντα ἀνδρεῖα ἐνάρετα λεγόντων
4 de la tierra próspero, productivo, fructífero
(γῆ)
παράδεισοι
II adv. -ως de manera virtuosa
ὅταν ... λέγωμεν ... εὐδαίμονα τὸν κεκοσμημένον τὴν ψυχὴν ἐ.
ἀγωνοθετήσαντα ... λαμπρῶς καὶ ἐ.
συμβιώσασαν αὐτῷ ἐ. καὶ φιλοστόργως
• Adv., ἐναρέτως καὶ καλῶς ζῆν Inscr. 2771.