ἐνάριθμος
ἐνάριθμος, taken into account, esteemed
ἐνᾰριθμ-ος, ον, = foreg. [ἐναρίθμιος] I, Pl. Sph. 258c, Orph. A. 109; τὰ ἐ.,
- = αἱ μονάδες, Arist. Metaph. 991b22 (s.v.l.).
- II taken into account, esteemed, οὐκ ἐλλόγιμον οὐδʼ ἐ. Pl. Phlb. 17e (with play on signf. I).
1 contado, incluido entre o en el número de c. gen.
ἐνάριθμον τῶν πολλῶν ὄντων εἶδος ἕν
una forma única contada entre muchas otrasπόλεις ταῖς βαρυτάταις ἐνάριθμοι
ἡμιθέοις ἐ.
ἐν προμάχοις Ἀχαιῶν
2 tenido en cuenta, válido
ψῆφος
• subst. τὸ ἐνάριθμον lo razonable
καλὸν τὸ ἐ. καὶ μεμετρημένον ... λαμβάνειν
ἐν·άριθμος, ος, ον [ᾰ]
1 compté dans ou parmi, dat. Orph. Arg. 110 ||
2 compté pour qqe ch., honoré, Plat. Soph. 258c ||
➳ Poét. ἐνήριθμος, Call. fr. 127.
Étym. ἐν, ἀριθμός.
ἐνάριθμος, mitgezählt, eine Zahl vollmachend ; ἐν προμάχοις, daruntergezählt, Simm. securis (XV.22); ἡμιθέοις Orph. Arg. 107 ; – in Anschlag gebracht, geachtet, καὶ ἐλλόγιμος Plat. Phil. 17e, vgl. Soph. 258c.