ἐνδείκτης
ἐνδείκτης, informer, complainant
ἐνδείκ-της, ου, ὁ,
- informer, complainant, UPZ 69.4 (ii B.C.), LXX 2 Ma. 4.1, Philostr. VS 2.29.
1 que muestra, revelador c. gen.
τούτου
ὁ ἀπόστολος ... ἐ. τῆς ἀληθείας
•
ἐ· ostentator
2 denunciante, informador, delator, UPZ 69.4, 7 (II a.C.), c. gen. obj.
τῶν χρημάτων καὶ τῆς πατρίδος
ἐνδείκτης, ου (ὁ) plaignant, accusateur, demandeur, Spt. 2 Macc. 4, 1 ; Œnom. (Eus. 3, 364 Migne) ; Philstr. 621.
Étym. ἐνδείκνυμι.
ἐνδείκτης, ὁ, der Anzeiger, Ankläger, Philostr.