ἔνδειξις
ἔνδειξις, a pointing out
- indication, ἔνδειξιν τῷ λόγῳ ἐνδείκνυσθαι, opp. ἐννοεῖν, Pl. Lg. 966b, cf. Plb. 3.38.5, Ep.Rom. 3.25, A.D. Synt. 14.18, Ptol. Phas. p.10 H., D.C. 62.23, etc.; esp. in disease, Gal. 10.126, al., S.E. P. 1.240.
- 2 as law-term, laying of information against one who discharged public functions for which he was legally disqualified, writ of indictment in such a case, And. 1.10, D. 20.156 (pl.), Arist. Ath. 52.1 (pl.), cf. Decr.ib. 29.4, IG 2(2).1128.35.
- II demonstration, display of oneʼs good will (cf. ἐνδείκνυμι II 4), ἡ εἰς Ἀλέξανδρον ἔ. Aeschin. 3.219.
- III proof, demonstration, Phlp. in Mete. 123.34.
I
1 abstr. expresión, manifestación
ἐννοεῖν μέν, τὴν δὲ ἔνδειξιν τῷ λόγῳ ἀδυνατεῖν ἐνδείκνυσθαι;
¿comprender, para luego ser incapaces de expresarlo razonadamente?ἐξ ἀνάγκης ἐνδείξεως ἕνεκα αὐτοῖς (ὀνόμασι) χρῆται
forzosamente para su expresión se sirve de las palabras
2 concr. expresión sucinta, sentencia
παρὰ τὸ σύνηθες ὁ Ἀριστοτέλης ταῖς Πυθαγορικαῖς ἐνδείξεσιν εἰς ἀπόδειξιν ἐχρήσατο
II ref. la mostración
1 indicación, indicio
ἀνευρεῖν ... διὰ σμικρᾶς ἐνδείξεως
ἔ. τῆς εὐδαιμονίας
ἔ. τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ (de Dios)
πονηρίας ἔ. ἀνδρὸς ἀναιδοῦς
ἔ. τοῦ σκοποῦ τῆς μετρικῆς
τοῦ κλίματος
δι' ἐνδείξεως περὶ τῶν θείων λέγοντες
ἔ. περὶ τῶν ζητουμένων
τὰ οἰκεῖα πάθη ... ἑαυτῶν μηνυουσῶν οὐδὲ σαφῶς, ἀλλὰ δι' ἐνδείξεων
ἐ. πρὸς τοὺς μακαρίους
δι' ἔνδειξιν ὅτι ...
2 gesto, señal
ἡ πρὸς Ἀλέξανδρον ἔ.
3 acusación, reclamación
ἔ. καὶ ἔρις πρὸς ἀνθρώπους ... οὐδεμία
por parte de Dios
III usos téc.
1 jur. denuncia, imputación
γραφαί, φάσεις, ἐνδείξεις, ἀπαγωγαί
τὰς ἐνδείξεις ... εἰσάγουσιν οἱ ἕνδεκα
las denuncias las presentan los Onceἐ. αὐτοῦ
ἡ Κατὰ Δεινίου ἔ.
πρὸς τοὺς [ἕνδεκα
2 medic. indicación como principio del método terapéutico
ὑπὲρ τῶν θεραπευτικῶν ἐνδείξεων
τὴν γὰρ οἶον ἔμφασιν τῆς ἀκολουθίας λέγομεν ἔνδειξιν
τῶν παθῶν
αἱ κατὰ μέρος ἐνδείξεις
αἱ δ' ἀπὸ τῶν συμπτωμάτων τε καὶ νοσημάτων ἐνδείξεις
ἡ ἀπὸ τοῦ ἔθους ἔ.
3 gram. indicación, significación
ἔ. ἑτέρου προσώπου
del verbo
1. aanwijzing:
2. jur. aangifte:
a) der Beweis, Plat. Legg. XII.966b u. Sp.
b) das Sehenlassen, Pol. 3.38.5 ; bes. um sich bei Einem zu insinuieren, ἡ πρὸς Ἀλέξανδρον ἔνδ., Aesch. 3.219.
c) die Anzeige, Anklage, Andoc. 1.10, u. öfter bei Rednern ; im Gesetz bei Dem. 24.22, ἔνδ. ἔστω αὐτῶν πρὸς τοὺς θεσμοθέτας ; nach den VLL, wo das Verbrechen ausgemacht ist, also nur eine Anzeige, um die gesetzliche Strafe eintreten zu lassen.
Strong 1732
*
a pointing out, showing forth, proof (v.s. ἔνδειγμα): Ro 3:25, 26, II Co 8:24, Phl 1:28.†
- Ia pointing out as Attic law-term, a laying information against one who discharged public functions for which he was legally disqualified, Dem., etc.
- IIa display of good will, Aeschin.