ἐξαγριαίνω
ἐξαγριαίνω, to make savage
- make savage, Pl. Ly. 206b; λέοντα Ph. 1.670; τινὰ πρός τινα Plu. Dio 7; τινὰ ἐπί τινι J. AJ 17.6.5:—Pass., to be made or become savage, Pl. R. 336d, Arist. HA 571b31; πρός τινα Thd. Da. 8.7.
- II intr. in Act., = Pass., App. Ill. 23.
1 tr. enfurecer, irritar, exasperar c. ac. de pers. o anim.
λέοντα
ἄνδρας
τὸ μειράκιον ... πρὸς αὐτόν
μέλαινά τε χολὴ αὐτὸν ... ἐπὶ πᾶσιν ἐξαγριαίνουσα
• abs.
λόγοις τε καὶ ᾠδαῖς μὴ κηλεῖν ἀλλ' ἐξαγριαίνειν
(οἱ δὲ ἄνεμοι) ἐξαγριαίνουσιν
habla la mar
• esp. c. ac. de abstr. exacerbar
ἵνα μὴ ἐξαγριαίνωσιν αὐτῶν τὰ νοσήματα
ἐπιθυμίαι καὶ ὀργαὶ καὶ φόβοι ... μὴ ἐξαγριαινόμενα τῷ συνεχεῖ ἐρεθισμῷ
2 intr., gener. en v. med.-pas. enfurecerse, exasperarse, volverse agresivo
ὑπὸ τοῦ λόγου ... ἐξαγριαίνεσθαι
κατ' ἀλλήλων
οἱ ἐλέφαντες περὶ τὴν ὀχείαν
(ὁ τράγος) ἐξηγριάνθη πρὸς αὐτοῦ
el macho cabrío arremetió furioso contra élὁ ... δῆμος ἐξαγριαίνων τὰ ... ὅμηρα διδόμενα περιεῖδεν
• del mar embravecerse Chrys.M.64.19.
- to make savage, Plat.:—Pass. to be or become savage, Plat.