ἐξαγόρευσις
ἐξαγόρευσις, telling out, betrayal
ἐξᾰγόρ-ευσις, εως, ἡ,
- telling out, betrayal, D.H. Rh. 8.14.
- II = ἐξαγορεία, Ptol. Tetr. 154.
1 proclamación, revelación
ἀπορρήτου λόγου
• abs.
μοι δοκεῖ ὥσπερ τότε καιρὸς εἶναι τῆς σιωπῆς, οὕτω νῦν τῆς ἐξαγορεύσεως
2 crist. confesión de los pecados, c. gen. obj.
ἁμαρτάδος
τῶν παρεθέντων
τῶν ἁμαρτημάτων
• abs., Origenes M.17.232A, Eus.M.23.1297B, Gr.Naz.M.35.665B, M.36.369A, Gr.Nyss.Or.Dom.46.19, Cyr.Al.M.68.969B.
ἐξαγόρευσις, εως (ἡ) [ᾰ]
1 énonciation, révélation, DH. Rhet. 8, 14 ||
2 t. eccl. confession, Bas. 3, 1016, 1236 ; Nyss. 2, 229, 233 ; Chrys. 12, 766 edd. Migne.
Étym. ἐξαγορεύω.
ἐξαγόρευσις, ἡ, das Ausplaudern, Aussagen, Dion.Hal. rhet. 8.14 u. a.Sp.