ἐξαγορευτής
ἐξαγορευτής, one who confesses
ἐξᾰγορ-ευτής, οῦ, ὁ,
- one who confesses his sins, Ptol. Tetr. 158.
revelador, delator de secretos, Ptol.Tetr.3.14.13, Rhetor. en Cat.Cod.Astr.8(4).166.11.
ἐξαγορευτής, οῦ (ὁ) [ᾰ] qui révèle des secrets, Ptol. Tetr. 158.
Étym. ἐξαγορεύω.
ἐξαγορευτής, ὁ, der Ausplauderer, Verräter, Ptol.