ἐξαδυνατέω
ἐξαδυνατέω, to be quite unable
- to be quite unable or incapable, c. inf., Arist. Pol. 1282b4, Plu. Alc. 23; πρός τι Arist. GA 785a10: abs., Id. HA 575a21, Plb. 1.58.5; τῷ σώματι Plu. Mar. 33; ἐ. τὸ γεννᾶν generation becomes impossible, Thphr. CP 1.16.3.
1 ser completamente incapaz de c. inf.
ὁ νομοθέτης ἐξαδυνατεῖ καθ' ἕκαστα ἀκριβῶς διορίζειν
ἐὰν μή τις ἐξαδυνατῇ περὶ τοῦ προκειμένου διαλέγεσθαι
τὸ γεννᾶν
ὅπως μεταρσιοῦσθαι πρὸς τὴν ἐν οὐρανοῖς πορείαν ἐξαδυνατῶσιν
ἐξαδυνατεῖν τοῦ προτιθέμεν τὰς Ἀκτιάδας
ἐξαδυνατεῖ ἡμῶν ἡ φύσις ἀσθενὴς οὖσα πρὸς τὸ ἐπὶ πολὺ ἀφικνεῖσθαι
nuestra naturaleza, al ser débil, no es capaz de llegar muy lejos
2 verse impedido, sufrir incapacidad física, que imposibilita el cumplimiento del contrato
ἐὰν δέ τις ἐξ[αδ]υνατήσῃ εἰ τελευτήσῃ μεταξὺ τοῦ χρόνου
3 perder las fuerzas, volverse indefenso
ὅταν δ' ἐξαδυνατήσῃ διὰ τὴν λαγνείαν
del toro que ha cubierto a la hembraὡστε μὴ ἐξαδυνατεῖν τὸ θερμὸν πρὸς τὴν πέψιν
τὸ κατὰ φύσιν θερμὸν ποιεῖ ἐξαδυνατεῖν
hace que el calor natural pierda fuerzaτυπτόμενος ... ἐξαδυνατεῖ καὶ παραλύεται
• debilitarse, disminuir
ἐπὶ ... τὸ μικρὸν ... ἐοίκασιν ἥ τε φωνὴ καὶ ἡ αἴσθησις ἐξαδυνατεῖν
μετρίως τῆς ὄψεως διατιθημένης, οὐδὲ ἐξαδυνατοῦμεν αὐτῇ
al ajustar la vista adecuadamente, no nos sentimos debilitados en ellaκοπιῶντες τῇ διανοίᾳ καὶ ἐξαδυνατοῦντες