ἐξαθυμέω
ἐξαθυμέω, to be quite disheartened
ἐξαθῡμέω, strengthd. for ἀθυμέω, PSI 4.418.25 (iii B.C.), Plb. 11.17.6, Plu. Cic. 6.
perder completamente el ánimo, perder el valor
ἐξαθυμήσαντες ... καθ' ἑαυτὸν ἕκαστος ἐπορίζετο τὴν σωτηρίαν
• desanimarse
ἐξαθυμοῦντες καὶ καταφρονοῦντες ἑαυτῶν
παντάπασιν
ἐξ·αθυμέω-ῶ [ᾰῡ] être tout à fait découragé, perdre courage, Pol. 11, 17, 6 ; Plut. Cic. 6.
ἐξαθυμέω, [ῡ], ganz mißmütig, mutlos sein, Pol. 11.17.6 u. Plut. öfter, z.B. Cic. 6.
ἐξαθυμέω
fut. ήσω
- to be quite disheartened, Plut.