ἑξαετής
ἑξαετής, six years old
ἑξᾰ-ετής, ές, or ἑξᾰ-έτης, ες, (ἔτος)
- six years old, IG 3.1336, BGU 983.18, J. AJ 19.9.1, etc.:—fem. ἑξᾰ-έτις, ιδος, Theoc. 14.33 (v.l.).
- II of six years, χρόνος Plu. Pyrrh. 26. Adv. ἑξάετες for six years, Od. 3.115; cf. ἑξέτης.
ἑξα·ετής, ής, ές, qui dure six ans, Plut. Pyrrh. 26 ; adv. ἑξάετες, Od. 3, 115, pendant six ans.
Étym. ἕξ, ἔτος.
ἑξαετής
ἑξα-ετής, ές
ἔτος
- Isix years old: fem. ἑξαέτις, Theocr.
- IIof six years, χρόνος Plut.:—adv., ἑξάετες, for six years, Od.