ἐξακολούθησις
1 resultado, consecuencia c. gen.
τῆς ἁμαρτίας
2 seguimiento c. dat.
ἡ ἐ. ταῖς πονηραῖς καὶ ταῖς λυμαντικαῖς ἐξουσίαις
ἐξακολούθησις, εως (ἡ) [ᾰ] action de suivre, d’accompagner, Clém. 1, 1008 a Migne.
Étym. ἐξακολουθέω.
ἐξακολούθησις, ἡ, das Folgen, Nachspähen, Sp., Clem.Al.