ἐξακτέον
ἐξακτέον, one must put out of the way, kill
ἐξακ-τέον, (ἐξάγω I.2)
- one must put out of the way, kill, αὑτόν M. Ant. 3.1.
- 2 one must lead out, Aët. 9.8.
- II (ἐξάγω 1.1b) one must march out, X. HG 6.5.18.
I tr.
1 hay que sacar, hay que hacer salir c. ac.
τὸν ἵππον
τὰς κύνας ἐπὶ θήραν
τοὺς ἤδη λιποθυμήσαντας ἐ. ταχέως
2 fig. quitar la vida
αὑτόν
II intr.
1 hay que salir, marcharse
ἐκ τοῦ κόλπου
ἐπὶ τὴν νομήν
2 fig. morir Plot.1.9.1.
ἐξακτέον, vb. d’ἐξάγω, Xén. Hell. 6, 5, 18 ; M. Ant. 3, 1.